2026-10-21T05:17:55Zhttps://ebyu-rdlopen.rawdatalibrary.net/oai/request

oai:ebyu-rdlopen.rawdatalibrary.net:ebyu/267572026-10-20T22:45:05Zopenairedrivercom_ebyu_10007col_ebyu_25981col_ebyu_25969

Uzaktan eğitim sürecinde atölye derslerine ilişkin akademisyen ve görsel sanatlar öğretmen adaylarının görüşlerinin incelenmesiExamination of the views of academicians and visual arts teachers upon the artist's workroom lessons during distance education processŞeyma Elmalı AtilğanDr. Öğr. Üyesi Hüseyin ÖznülüerCandidate teachersWorkshop lessonVisual arts courseVisual arts educationDistance educationDistance instructionOpinions of studentsTeacher opinionsAday öğretmenlerAtölye dersiGörsel sanatlar dersiGörsel sanatlar eğitimiUzaktan eğitimUzaktan öğretimÖğrenci görüşleriÖğretmen görüşleriTeknolojik gelişmeler ile birlikte geleneksel eğitimin yanında farklı eğitim yöntemleri de ortaya çıkmıştır. Uzaktan eğitim zaman ve mekân faktörlerinden bağımsız olarak öğrenen ve öğreten arasında iletişim ve etkileşim kurulmasına imkân veren eğitim yöntemidir. Uzaktan eğitim daha ulaşılabilirdir ve uzaktan eğitim ile eğitimde fırsat eşitliği ve yaşam boyu öğrenme sağlanması hedeflenmiştir. Sanat eğitimi sadece sanatçı yetiştirmek için verilen bir eğitim olmayıp aynı zamanda bir kişilik ve ahlak eğitimi olarak değerlendirilebilir. Teknolojik gelişmelerden görsel sanatlar eğitimi de etkilenmiştir. Görsel sanatlar eğitiminde verimli olabilmek için atölyeye ihtiyaç duyulmaktadır. Pandemi sürecinde uzaktan eğitim uygulamalarının artması teorik derslerin yanı sıra atölye derslerinin de uzaktan eğitim ile yapılmasını olanaklı kılmıştır. Bu eğitim modeli ile yıllardır süre gelen öğrenci eğitmen iletişimini köklü değişikliklere uğratmıştır. Bu kapsamda bu çalışmada uzaktan eğitim sürecinde atölye derslerine ilişkin akademisyenlerin ve görsel sanatlar öğretmen adaylarının görüşlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu bağlamda üniversite öğretim üyelerinin ve görsel sanatlar bölümü öğrencilerinin görüşlerine yönelik yorumlayıcı nitel bir araştırma yapılmıştır. Bu bağlamda hem öğretim üyelerine hem de öğrencilere farklı olarak geliştirilmiş olan yarı yapılandırılmış mülakat formu uygulanmıştır. Görüşme formu cevapları tamamen katılımcıların yorumlamalarına dayanan on sorudan oluşmaktadır. Araştırmanın evrenini Türkiye'deki görsel sanatlar akademisyenleri ve görsel sanatlar eğitimi fakültesi öğrencileri oluştururken, amaçlı örneklemini ise Atatürk Üniversitesi ve Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesinde bulunan 9 görsel sanatlar akademisyeni ve Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesinde eğitim gören 11 görsel sanatlar eğitimi lisans öğrencisi oluşturmaktadır. Bu çalışmada amaçlı ve kolay ulaşılabilir örneklem oluşturularak internet üzerinden görüşme formları iletilmiştir. Görüşme formu e-posta yoluyla iletilirken telefon yoluyla gerekli yönlendirmeler yapılmıştır ve geri dönüşler yine e-posta yoluyla toplanarak analiz edilmiştir. Her soru için edinilen bulgular başlıklar halinde sınıflandırılarak incelenmiş. Edinilen bulgular maalesef atölye dersinin uzaktan eğitime uygun olmadığı ve gelecekte zorunlu olmadığı sürece talep edilmeyeceği yönündedir. Bu olumsuz bakış açısına sistemin henüz uzaktan eğitimin görsel sanat eğitimi ve öğretiminde kullanılabilecek uyumluluğun sağlanamamış olması, atölye derslerinin uzaktan işlenebilirliğine yönelik bilgisayar yazılımlarının hazır olmaması, kullanılan teknolojinin günümüz yaşantısına adapte edilememiş olması, yeniliklerinin ve erişimlerinin sağlanamaması, eşzamanlı ve anında dönütü destekleyen teknolojiyle oluşturulmuş eğitim gibi seçeneklerin sunulamaması etkili olmuştur. Bu ve benzeri olası durumlarda sürece dahil olan bireylerin uzaktan eğitime bakış açılarını olumlu yönde değiştirmenin plan ve geliştirmelerle mümkün olacağı kanısındayım. Olumlu bakış açısıyla derse güdülenmiş ve hazırbulunuşluğu yüksek bireylerin başarılarının artması sistemin de başarısının kanıtı olacaktır. Çalışma sonucunda gerek öğretim üyeleri ve gerekse öğrenciler tarafından atölye dersleri açısından uzaktan eğitimin uygun olmadığı ifade edilmiştir. Özellikle geri besleme yapmak konusunda zorluklar yaşandığı, malzeme tedariğinde problemler yaşandığı gözlenmiştir. Atölye dersleri açısından uzaktan eğitimin bir geleceğinin olmadığı görüşü ileri sürülmüştür.With the technological improvements, besides the traditional education new edu-cation methods are also emerged. Distance learning is the education method which provides communication and interaction between educator and the student independent from the time and place. Distance learning is easily reachable and providing equality of opportunities and lifelong learning is aimed by distance learning. Art education is not only an education to raise artists, but also it is a personality and moral education. Visual Arts education is also effected by the technological improvements. In order to be efficient in Visual Arts education, workrooms for the artists are required. Increasing distance education practices during the pandemic process made it pos-sible to conduct workshop lessons with distance education as well as theoretical lessons. With this education model, it has radically changed the student-teacher communication that has been going on for years. In this context, this study aimed to examine the views of academicians and visual arts teachers regarding the workshop lessons in the distance education process. In this context, a qualitative research was conducted on the opinions of university faculty members and students of the visual arts department. In this context, a semi-structured interview form, which was developed differently for both faculty members and students, was applied. While the universe of the research consists of visual arts academics and visual arts education faculty students in Turkey, the purposeful sample consists of 9 visual arts academics from Atatürk University and Erzincan Binali Yıldırım University and 11 visual arts education undergraduate students from Erzincan Binali Yıldırım University. In this study, a purposeful and easily accessible sample was created and interview forms were sent over the internet. While the interview form was sent via e-mail, neces-sary referrals were made over the phone and the feedback was collected and analyzed via e-mail. Findings for each question were classified and analyzed under headings. Unfortunately, the findings are that the workshop course is not suitable for distance education and will not be demanded in the future unless it is compulsory. This negative point of view is due to the fact that the system has not yet been compatible to be used in visual art education and training of distance education, computer software for the remote processing of workshop lessons is not ready, the technology used cannot be adapted to today's life, innovations and access are not provided, and education created with systematic technology that supports simultaneous and instant feedback. The lack of options such as In this and similar possible situations, I believe that it will be possible to change the perspectives of the individuals involved in the process towards distan-ce education in a positive way with plans and developments. The increase in the suc-cess of individuals who are motivated and ready for the lesson with a positive perspective will be proof of the success of the system. As a result of the study, it was stated by both faculty members and students that distance education was not suitable in terms of workshop lessons. It has been observed that there are difficulties especially in providing feedback and problems in material procurement. It has been suggested that there is no future for distance education in terms of workshop lessons.Erzincan Binali Yıldırım University2021Master Thesishttps://rdlopen.rawdatalibrary.net/r/ebyu/26757trinfo:eu-repo/semantics/openAccessinfo:eu-repo/semantics/masterThesishttps://ebyu-rdlopen.rawdatalibrary.net/tr/items/ebyu/26757