2026-10-21T05:18:04Zhttps://ebyu-rdlopen.rawdatalibrary.net/oai/request

oai:ebyu-rdlopen.rawdatalibrary.net:ebyu/274812026-10-20T22:45:54Zopenairedrivercom_ebyu_10007col_ebyu_25981col_ebyu_25969

Din İşleri Yüksek Kurulunun fetvalarında zayıf hadis kullanımıThe use of weak hadiths in the fatwas of the High Council of Religious AffairsBeyza TurgutProf. Dr. İsak Emin AktepeHz. Peygamber'in risâletinin ilk döneminden itibaren Müslümanlar ibadet, muâmelât ve ahlâk gibi konularda zihinlerine takılan, çözüm bulamadıkları meseleleri Hz. Peygamber'e arz ediyorlardı. Hz. Peygamber de sahâbilerin sorularına ya vahiy bekleyerek cevap veriyor ya da kendi kanaatini söylüyordu. Soru cevap şeklinde Resûlullah (s.a.v) döneminde başlayan bu uygulama zamanla dinî konulardaki sorulara cevap veren ulemânın fetvalarına, mezheplerin doğmasına, ilgili literatürün oluşmasına, fetva kurum ve kuruluşlarının teşkiline sebep olmuştur. Bunlardan biri de Diyanet İşleri Başkanlığı Din İşleri Yüksek Kuruludur. Kurul, dinî ihtisas sahibi üye ve uzmanlarıyla toplumdan gelen dinî sorulara ya da kendisinin doğrudan gündemine aldığı meselelere fetvalar yayınlamakta; kararlar almaktadır. Kurul, fetvalarını kitap, kitapçık ve internet ortamında yayınlamaktadır. Kurul, fetvalarında İslâm hukuku ilminin yerleşik kurallarına itibar etmekte; pek çok fetvasında âyetler yanında sünneti temsil etmesi bakımından hadislere de atıf yapmaktadır. Akaid ve fıkıh ilminde yerleşik kurallardan biri atıf yapılacak hadislerin sahih ya da en azından hasen derecesinde olmasıdır. Zayıf hadislere akaid ve fıkıh ilminde yer verilmesi uygun görülmemektedir. Bu noktada Kurulun atıf yaptığı hadislerin sıhhat durumu önem arz etmektedir. Araştırmalarımıza göre bu hususta akademik bir çalışmaya rastlanmamıştır. Bu çalışmada Diyanet İşleri Başkanlığı Din İşleri Yüksek Kurulunun Fetvalar adlı eserinde İtikât ve Tahâret bölümlerinde geçen hadisler üzerinden hadis kullanımına yönelik tespitler yapılmaya çalışılmıştır.Since the early period of the Prophet Muhammad's mission, Muslims would present to him the issues they faced regarding worship, social transactions, and ethics. The Prophet responded to these questions either by waiting for divine revelation or by expressing his own judgment. This practice, which began during the Prophet's lifetime in a question-and-answer format, eventually led to the issuance of fatwas by scholars, the formation of Islamic legal schools, the development of relevant literature, and the establishment of formal fatwa institutions. One such institution is the High Council of Religious Affairs under the Presidency of Religious Affairs (Diyanet) in Turkey. The Council, consisting of members and experts specialized in Islamic sciences, issues fatwas in response to questions from the public or on issues it considers important. These fatwas are published in books, booklets, and online platforms. In its rulings, the Council adheres to the established principles of Islamic law and often references hadiths alongside verses from the Qur'an, recognizing hadiths as a representation of the Prophet's tradition. According to well-established principles in Islamic theology and jurisprudence, only hadiths classified as authentic or at least reliable are considered acceptable sources. The use of weak hadiths in these fields is generally considered inappropriate. Therefore, the authenticity of the hadiths cited by the Council is of particular importance. To date, no academic study has been found that specifically addresses this issue. This thesis aims to examine the use of hadiths in the book Fatwas of the High Council of Religious Affairs, focusing on the sections related to belief and purification.Erzincan Binali Yıldırım University2025Master Thesishttps://rdlopen.rawdatalibrary.net/r/ebyu/27481trinfo:eu-repo/semantics/openAccessinfo:eu-repo/semantics/masterThesishttps://ebyu-rdlopen.rawdatalibrary.net/tr/items/ebyu/27481