KİLLİ ZEMİNLERİN KİREÇ İLE İYİLEŞTİRİLMESİNDE SU MUHTEVASININ ETKİSİ

Bu tez çalışması, günümüzde kullanımı yaygınlaşan kireç ile zemin iyileştirme yönteminin en önemli etken maddelerinden olan su muhtevasının etkisinin araştırılmasını kapsamaktadır. Çalışmada düşük plastisiteli bir kilin kireç ile iyileştirmesinde su muhtevasının etkileri incelenmiştir. Erzincan ilinden temin edilen kil numunelerine su ilave edilerek elde edilen %12, %14, %16, %18, %21 ve %24 başlangıç su muhtevalarına sahip numunelere farklı oranlarda sönmüş kireç eklenmiş, desikatörde bekletilen 7 günlük, 28 günlük ve 91 günlük numunelerin serbest basınç deney sonuçları incelenmiştir. Aynı zamanda kireç ile iyileştirme sonrasında numunelerin başlangıç su muhtevasına göre değişimi elde edilmiştir. Serbest basınç deneyleri incelendiğinde tüm numunelerde kür süresi arttıkça serbest basınç mukavemetinin arttığı, göçme deformasyonunda azalma olduğu ve aynı su muhtevasındaki numunelere kireç oranı arttırıldıkça serbest basınç mukavemetin arttığı, su muhtevasının azaldığı tespit edilmiştir. Zeminin plastik limit sınırına yakın su muhtevalarında sönmüş kireç ile yapılan kireç stabilizasyonunda %4 veya %6 gibi kireç oranı ile dayanımda artışın 6-8 kat civarında artış olduğu bu uygulamalarının sahada da verimli sonuçlar oluşturacağı öngörülmektedir. Su muhtevasının artması ile likit limit civarına doğru zeminde yapılan kireç katkısı ile dayanımın arttığı ancak istenilen seviyelerde olmadığı, yüksek su muhtevalarında kireç stabilizasyonunun sönmemiş kireç ile yapılmasının daha uygun olacağı değerlendirilmektedir.