Kur’an’da Suç ve Günah Kavramlarının Adli Dilbilim Perspektifinden Analizi

Bu makale, Kur’an’da suç ve günah kavramlarını semantik, etimolojik ve bağlamsal yönleriyle adli dilbilim perspektifinden incelemektedir. Kur’an’da sıkça geçen cünah, ism, zenb, cürüm ve hata kavramları genellikle birbirinin yerine eş anlamlı olarak çevrilmesine rağmen, söylem analizi bu terimlerin farklı hukuki ve ahlaki alanlara işaret ettiğini göstermektedir. Cünah, bireysel düzlemde yasakla meşruiyet sınırında kalan fiilleri; ism, kasıt veya ihmal içeren, hukuki sonuç doğurabilecek eylemleri; zenb, toplumsal düzeni bozan ve bağışlanma talebiyle birlikte anılan ağır ihlalleri; cürüm, ısrarla işlenen ve affı olmayan suçları; hata ise kasıtsız davranışları ifade eder. Bu farklılıklar, bireysel–kamusal, kasıt–ihmal ve bağışlanabilirlik–affedilmezlik eksenlerinde anlam kazanır. Çalışma, Kur’an’ın kavramsal çeşitliliğinin yalnızca ahlaki değil, aynı zamanda hukuki bir sistematiğe dayandığını ortaya koymaktadır.