Sinapik Asit HT-22 Hücrelerinde Sisplatin Kaynaklı Toksisiteye Karşı Nöroproteksiyon Sağlar mı?

Amaç: Bu çalışmada, HT-22 s ıçan hippokampal hücrelerinde meydana gelen sisplatin kaynaklı oksido-inflamatuvar hasara karşı SA’nın yararlı etkilerini ve olası koruyucu mekanizmalarını biyokimyasal ve moleküler yöntemlerle açıklaması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Öncelikli olarak nöroprotektif etkinlik meydana getirmek amac ıyla in vitro ko şullar altında HT-22 hücreleri üzerine sisplatin uygulamasından önce farklı konsantrasyonlarda Sinapik asit (SA) (100, 400 ve 800 μM) uygulandı. SA uygulamasından yar ım saat sonra kontrol grubu hariç tüm kuyucuklara 5,5 μM sisplatin uygulandı ve 24 saat boyunca uygun ko şullar alt ında inkübe edildi. Hücre canlılığı, rutin olarak kullanılan 3-(4,5-Dimetil Tiazol-2-il)-2,5- Difeniltetrazolyum Bromür (MTT) ile belirlendi ve sitotoksik aktivite, laktat dehidrojenaz (LDH) deneyleri ile belirlendi. Oksidatif stres, toplam antioksidan kapasitesi (TAK), Katalaz (KAT), glutatyon redüktaz (GSH), malondialdehit (MDA) ve süperoksit dismutaz (SOD) tahlilleriyle de ğerlendirildi. Ayrıca SA'nın HT-22 hücrelerinde Kaspaz-3 gen regülasyonu üzerindeki etkisi Real-Time PCR ile araştırıldı. Bulgular: Sisplatin, HT-22 hücrelerinde hücre canlılığını yaklaşık %40 oranında azalttı ve LDH seviyesini art ırdı. SA uygulanan gruplarda ise doz bağımsız olarak hücre canlılığı arttı ve LDH seviyesinde azalma me ydana geldi. SA nöroprotektif etkinliğini sisplatinin sitotoksik aktivitesini durdurması ve hücrelerde antioksidan etki mekanizmasını artırarak göstermiştir. Benzer şekilde, sisplatin ile up-regüle olan kaspaz- 3 SA uygulaması ile kontrol değerine yaklaşmıştır. SA, sisplatinin nörotoksisitesini ortadan kaldırmış, hücre ölümünü ve Oksidatif stres düzeylerini önemli ölçüde azaltmıştır. Sonuç: Bu bulgular SA'n ın hem oksidatif stres oluşum mekanizmalarını hem de hücrelerin apoptoz indüksiyonunu engelleyerek HT-22 hücrelerini sisplatine karşı koruduğunu göstermektedir.