Türk Tıp Tarihinde Palyatif Bakım

İnsanoğlu yaşamın değerini algılamaya başladığı andan itibaren, yaşamın devamı için çabalamaya da başlamıştır. Türk toplumlarını sosyolojik tarih olarak 3 kısma ayırmak yanlış olmaz. İslamiyet’ten önceki Türk toplum yaşamı, İslamiyet’le birlikte sosyal yapıda oluşan farklılıklar ve 19. yüzyıl sonlarıyla birlikte batılılaşma akını ile Avrupa’dan etkilenen sosyal yapı olarak incelenebilir. Sağlık sistemi ve hasta bakımı da bu süreçlerde büyük ölçüde etkilenmiştir. Eski Türk devletlerinde Şamanizm ve Otaçılıkla sürdürülen, bimarhaneler ve darüşşifalarla devam ettirilen sağlık hizmeti ve sağlıkçılar bugün modern tıbbın tüm olanakları ile birlikte topluma hizmet için seferber olmuştur. Yaşamın devamı ile birlikte ortaya çıkan akut ve kronik hastalıklar kaliteli bir yaşam sürmeyi zora sokmaktadır. Bu süreç bazen çok sancılı geçebilmektedir. Palyatif bakım son yıllarda uygulanan başarılı tedavi yöntemleriyle mortalitesi azalan, ancak hastalığa bağlı yaşam kalitesini bozan kronik hastalıklarda da yararlı olmaktadır. Böylece hasta için olduğu kadar hasta yakınlarını da psikolojik, sosyal ve maddi yönden zora sokan bu süreç daha kolay yönetilebilmektedir. Her ne kadar kanser hastalarının ağrılarını azaltma ve bakımı ile yola çıkılmışsa da artık palyatif bakım klinik uygulamaların her alanında gereksinim hâline gelmiştir. Bu derlememizde amacımız, Türk tıp tarihinde palyatif bakım kavramının gelişme sürecini incelemektir.