Femur başı epifiz kayması tanılı hastalarda klinik ve radyolojik sonuçların yürüme analizi ile korelasyonu

Amaç: Bu çalışmanın amacı femur başı epifiz kayması (FBEK) nedeniyle opere edilen hastalarda yürüme analizi ile klinik ve radyolojik sonuçların korelasyonunu değerlendirmekti. Hastalar ve Yöntem: Bu çalışmaya ortalama takibi 3.3 ± 1.4 yıl olan tek taraflı FBEK tanısıyla opere edilen 31 hasta dahil edildi. Klinik değerlendirme Harris kalça skoru (HKS) ve Pediatrik Veri Toplama Aracı (PVTA) skoru ile yapıldı. Radyolojik değerlendirme için kayma açısı, alpha alçısı, lateral femur başı oranı, artikulotrokanterik mesafe (ATM), ön-arka planda femur başı oranı, anterior başboyun offset oranı ve boyun şaft açısı ölçümü yapıldı. Yaş eşleşmeli 20 sağlıklı bireyden kontrol grubu oluşturuldu. Bulgular: PVTA transfer ve temel mobilite alt ölçeği; pelvis tilt eklem hareket açıklığı (EHA) (r = −0.7, p <0.001), ayak ilerleme açısı EHA (r =−0.4, p=0.02) ve ortalama omurga tilti (r=−0.6, p<0.001) ile anlamlı korelasyon gösterdi. Ayrıca ayak ilerleme açısı ile HKS (r=−0.5, p<0.001) ve PVTA ağrı/konfor alt ölçeği anlamlı korelasyon gösterdi (r=−0.5, p=0.015). Lateral femur başı oranı ile ortalama kalça fleksiyonu (r=−0.5, p<0.001), pelvik tilti (r=−0.4, p=0.04) ve ortalama omurga tilti (r=0.6, p<0.001) koreleydi. ATM ile ortalama kalça iç rotasyonu (r=0.5, p=0.03) ve ortalama ayak bileği ekstansiyonu (r=−0.4, p=0.03) koreleydi. Alfa açısı, Ön-arka femur başı oranı ve anterior baş boyun ofsetinin kinematik değerlerle korelasyonu gösterilemedi. Sonuç: FBEK nedeniyle opere edilen hastalarda klinik skorlar çoğunlukla pelvik tilt EHA, ayak ilerleme açısı ve omurga tilti ile korelasyon gösterirken, radyolojik sonuçlardan lateral femur başı oranı ve ATM’nin yürüme fonksiyonu ile ilişkili olduğu anlaşılmıştır.