Koc, Alparslan

Objective: Tracheostomy is one of the most common invasive procedures in emergency rooms, intensive care units, and the bedside. In the intensive care unit, tracheostomies are most often used for prolonged mechanical ventilation, to preserve the airway and to permit pulmonary drainage. Percutaneous dilatational tracheostomy (PDT) was performed using the Seldinger method. To minimize tracheal posterior wall damage, bronchoscopy guidance was used to determine the proper spot for tracheal puncture, guide real-Time needle entry into the trachea, and confirm cannula position. This study introduces bronchoscopyguided modified mini-surgical PDT and aims to evaluate early complications with 388 case analyses. Methods: Demographic data from patients, intensive care indications, APACHE-2 scores, duration of stay on the ventilator before tracheostomy, total duration of stay, and early complications during tracheostomy were recorded by analyzing patient files. All data from PDT patients between 2018 and 2022 were retrospectively reviewed. Results: Of 492 tracheostomies, 388 (78.8%) were opened percutaneously. The mean and median duration of stay on the ventilator before tracheostomy were 12.95 and 12 days, respectively. The mean and median duration lengths of stay were 29.43 and 14.355 days, respectively. The most common indication for tracheostomy was chronic obstructive pulmonary disease in 70 (18%), patients. Complications related to tracheostomy were observed in 19 patients, representing a complication rate of 4.9%. Of these, 2 (0.5%) bleeds stopped with cautery, and 2 (0.5%) bronchospasms occurred during the procedure. Conclusion: Percutaneous dilatational tracheostomy is a simple and safe tracheostomy method. Its use with bronchoscopy can facilitate the procedure and minimize the complications that may occur.

Koç, Alparslan

İnsanoğlu yaşamın değerini algılamaya başladığı andan itibaren, yaşamın devamı için çabalamaya da başlamıştır. Türk toplumlarını sosyolojik tarih olarak 3 kısma ayırmak yanlış olmaz. İslamiyet’ten önceki Türk toplum yaşamı, İslamiyet’le birlikte sosyal yapıda oluşan farklılıklar ve 19. yüzyıl sonlarıyla birlikte batılılaşma akını ile Avrupa’dan etkilenen sosyal yapı olarak incelenebilir. Sağlık sistemi ve hasta bakımı da bu süreçlerde büyük ölçüde etkilenmiştir. Eski Türk devletlerinde Şamanizm ve Otaçılıkla sürdürülen, bimarhaneler ve darüşşifalarla devam ettirilen sağlık hizmeti ve sağlıkçılar bugün modern tıbbın tüm olanakları ile birlikte topluma hizmet için seferber olmuştur. Yaşamın devamı ile birlikte ortaya çıkan akut ve kronik hastalıklar kaliteli bir yaşam sürmeyi zora sokmaktadır. Bu süreç bazen çok sancılı geçebilmektedir. Palyatif bakım son yıllarda uygulanan başarılı tedavi yöntemleriyle mortalitesi azalan, ancak hastalığa bağlı yaşam kalitesini bozan kronik hastalıklarda da yararlı olmaktadır. Böylece hasta için olduğu kadar hasta yakınlarını da psikolojik, sosyal ve maddi yönden zora sokan bu süreç daha kolay yönetilebilmektedir. Her ne kadar kanser hastalarının ağrılarını azaltma ve bakımı ile yola çıkılmışsa da artık palyatif bakım klinik uygulamaların her alanında gereksinim hâline gelmiştir. Bu derlememizde amacımız, Türk tıp tarihinde palyatif bakım kavramının gelişme sürecini incelemektir.