Alşan, Songül

The First World War and the fronts on which the Ottoman Empire fought are crucial for world history. Particularly in the struggles with the Russians on the Eastern Front, the region became vulnerable after the 3rd Army was virtually destroyed in the Sarıkamış Siege Operation. The Roussians carried out a swift and successful operation, advancing almost to the center of Anatolia along land and sea lines in just two years. The emigration route, which began at Batum and Hopa along the sea route, extended to Giresun, Ordu, Samsun, Bolu, Adapazarı, and Düzce, with the occupations of Artvin, Rize, and Trabzon. The land route extended generally to the plateaus of Trabzon, the forested interior of Karadağ and Hıdırnebi, and the Havza, Merzifon, Tosya, Sivas, and Gümüşhane lines. The occupation process and the state of the armies have generally been covered in academic studies, but little has been evaluated in the field of oral history. Brendemoen’s work in particular, stands to make significant contributions to this field. While the study is primarily focused on language, the freedom of subject matter covered in the 139 interviews provides significant historical insights. The work clearly identifies the Russian occupation, immigration, the relations between the peoples of the region, and the experiences of civilians. The fact that the study reaches both male and female participants, as well as generations who witnessed and heard about the war, further enhances its contribution.

Karabulut, Asuman

1826’da Yeniçeri Ocağı’nın lağvedilmesi yeni askerî düzene geçişin önündeki büyük engeli ortadan kaldırmıştı. Kurulan yeni ordu “Asakir-i Mansure-i Muhammediye”, kısa vadede kendisinden bekleneni tam anlamı ile veremeyince ülkenin daha iyi savunulabilmesi için 1834 yılında Meclis-i Şura’da Redîf-i Asâkir-i Mansûre adıyla bir yedek ordu kurulmasına karar verildi. Karar II. Mahmud tarafından onaylandıktan sonra taşrada redif birlikleri kurulmaya başlandı. Redif askerî teşkilatının kurulmasını bildiren kanunnamenin vilayet ve sancaklara ulaşması ile beraber taburlar oluşturulmuştu. Sancaklarda toplanacak asker sayısı ve bu işin icrasının kimler tarafından gerçekleştirileceği hususunda çalışmalar yapıldı. Redif birliği kurulması düşünülen yerlerde bu iş mütesellim, mutasarrıf ve valilere bırakılmıştı. Zamanla Anadolu’nun pek çok yerinde redif birlikleri teşkil edildi. Bu çalışmada, Balkan Harbi’nde Bolayır Muharebelerine katılan ve 8 Şubat 1913’te Bolayır’ın doğusunda bulunan Sülüklü Tabya’dan hareket ederek Soğukdere’nin kuzeyinde, Bulgarlarla yaptıkları cephe muharebesinde büyük başarının yanı sıra ağır surette kayıp veren Trabzon Redif Taburu’nun harp ceridesi üzerinde durulacaktır. Bir yıllık (22 Eylül 1328-9 Teşrinievvel 1329 [5 Ekim 1912-22 Ekim 1913]) harp ceridesi çerçevesinde Trabzon Redif Taburu’nun seferberlik emri, toplanması, muharebe meydanına sevki, harp nizamı ve bölgedeki savaşları harp ceridesi çerçevesinde gün yüzüne çıkartılacaktır.