Alanur, Nesrin Dabanlıoğlu

“Talep üzerine askeri yardım, kuvvet kullanımına rıza” olarak da ifade edilen “davetle müdahale” kavramı, esas olarak bir devletin kendi yetki alanı dahilinde iç çatışma ve benzeri bir durumu bastırmak için bir başka devletin kuvvet kullanımına rıza gösterebileceği fikrine dayanmaktadır. İlk bakışta uluslararası hukukta “müdahale etmeme ilkesi”nin ya da Birleşmiş Milletler Şartı’nın 2/4. maddesinde yer verilen uluslararası ilişkilerde “kuvvet kullanma yasağı”nın ihlali olarak görülebilecek bu doktrinin hiçbir bağlayıcı uluslararası belgede yer almamasına rağmen uluslararası toplumda genel kabulü ve yaygın uygulaması karşısında hangi hukuki dayanakla meşrulaştırılabileceğinin ele alınması önemlidir. Bu çalışmada, devletlerin kendi yetki sınırları dahilinde kuvvet kullanılmasına verdikleri rızanın kuvvet kullanmayı hukuka uygun hale getirme üzerindeki etkisi ve uluslararası hukukta kuvvet kullanma yasağının jus cogens statüsü ile rıza üzerine kuvvet kullanılmasının nasıl bağdaştırılacağı sorunu irdelenmektedir.

Kokusari, Ismail

The article explores the comparison of the two stages followed by the Constitutional Court in the course of the constitutional review of the presidential decrees. These two stages are the “review of competency ratione materiae” and “material review”, which took place in the merit of the case title. In the article, we compared these two stages, both in terms of time, constitutional standard, nature and content of the review, and the type of decision and its effect. We tried to demonstrate the differences between these two in terms of the given criteria. We concluded that “the review of competency ratione materia” takes precedence of “material re-view” in the context of the time, that it is reviewed under the limited number of rules in terms of the standard; that it is not fully in the scope of the legislative function in terms of nature; that it is reviewed under the Article 104 in terms of content; that it does not differ much from material review in terms of the type and impact of the decision.

Nar, Ahmet

Miras hukukuna ilişkin yasal düzenlemeler, düzenlemenin yapıldığı dönemdeki toplumun ihtiyaç ve beklentilerini karşılama amacını taşırlar. Toplumsal yaşamda zaman içinde meydana gelen değişiklikler, miras hukukuna ilişkinhükümlerin de toplumun ihtiyaç ve beklentilerine uygun hale getirilmesini zorunlu kılmaktadır. İsviçre’de aile bağlarının zayıflaması, boşanma oranlarınınartması, aile yaşam formlarının daha çeşitli hale gelmesi ve mirasbırakanın tasarruf özgürlüğünü genişletmeye yönelik eğilim yeni bir miras hukuku revizyonunu gündeme getirmiştir. 2010 yılında “Modern bir miras hukuku” adıyla başlatılan değişiklik önerilerinin yakın bir zaman içinde yasalaşması beklenmektedir. Söz konusu revizyon çalışmaları kapsamında hazırlanan tasarı, İsviçre mirashukuku sistemi bakımından köklü değişiklikleri içermektedir. İsviçre MedeniKanunu’nun Türk miras hukuku sisteminin şekillenmesinde önemli bir yeribulunmaktadır. Yapılacak değişikliklerin ülkemiz açısından, miras hukuku kurallarının uygulanmasında, mevcut yorum farklılıklarının giderilmesinde vemuhtemel kanun değişikliklerinin yapılmasında belirleyici bir rolü olacaktır.

Tekten, Emel

Varlık yönetim şirketleri bankalar ve banka dışı finansal kuruluşlarıntahsili gecikmiş alacaklarının alınıp yeniden yapılandırılarak tahsil edilmesiamacına yönelik faaliyet göstermektedirler. Varlık yönetim şirketleri hakkındakitemel düzenleme 5411 sayılı BankK m. 143’te yer almaktadır. Ayrıca 5411sayılı BankK m. 93 ve 143’e dayanılarak çıkartılan varlık yönetim şirketlerineilişkin Yönetmelik’te düzenlemeler bulunmaktadır. Yönetmelik’te varlık yönetimşirketlerinin anonim şirket şeklinde kurulacağı belirtildiğinden 6102 sayılıTTK hükümleriyle de bağlantısı bulunmaktadır.Çalışmada varlık yönetim şirketlerinin kuruluşu ve izne tabi işlemlerihakkındaki özel düzenlemeler ile 6102 sayılı TTK’daki genel hükümler birlikteele alınıp birtakım konularda eleştiriler yapılarak çözüm önerileri ortaya konulmayaçalışılmıştır.

Özer, Hatice Duygu

4857 sayılı İş Kanunu kapsamındaki işçilere tanınan yıllık ücretliizin hakkı; hak kazanma koşulları, iznin uygulanması, izin ücreti gibitemel esasları bakımından anılan kanunda düzenlenmiştir. İş sözleşmelerindede bu esaslara göre hükümler yer almaktadır. Ancak yıllık ücretliizin hakkı bireysel iş sözleşmeleri kadar toplu iş sözleşmeleriyle de sıklıkladüzenlenen konular arasındandır. Bu nedenle yıllık ücretli izne ilişkinhükümlerin toplu iş sözleşmesinde nasıl düzenleneceği de önem arzetmekte ve çalışmamızın ilk bölümünü oluşturmaktadır. Toplu iş sözleşmelerininnormatif kısmının iş sözleşmesinin muhtevasına ilişkin olanbölümüne dahil edebileceğimiz yıllık izne ilişkin hükümler, yıllık iznehak kazanma koşullarını kolaylaştırıcı nitelikte olduğu gibi kullanımınailişkin esaslar yönünden de daha esnek hükümler içerebilir. Yıllık izin ücretinin daha yüksek bir miktarda belirlendiği toplu iş sözleşmeleri deuygulamada sıklıkla karşımıza çıkmaktadır.Çalışmamızın ikinci bölümünde ise, yıllık izin toplu iş uyuşmazlıklarıbağlamında ele alınmıştır. Böylece yıllık iznin grev ve lokavtta neşekilde kullanılabileceği ve yıllık izne hak kazanmak için aranan koşullarıgerçekleştirmede grev ve lokavtın etkisinin ne olacağı üzerinde durulmuştur.

Özdemir, Hayrunnisa

Serbest çalışan hekimin hukukî sorumluluğunu doğuran değişik sebepler mevcuttur. Bunlar, sözleşme öncesi görüşmelerden doğan sorumluluk, haksız fiil, vekâletsiz iş görme ve sözleşmedir. Taraflar arasında herhangi bir sözleşme ilişkisinin olmadığı haller de uygun düştüğü oranda, haksız fiil, sebepsiz zenginleşme ve vekâletsiz iş görme hükümleri uygulanır. Ancak hekimin hasta karşısında sorumluluk sebebi olarak sözleşme en çok karşılaşılan sorumluluk kaynağıdır. Hekimlik sözleşmesi, hekim ile hasta veya kanuni temsilci arasında gerçekleştirilir. Hekimlik sözleşmesinin hukukî niteliği konusu itibariyle bir edimin yerine getirilmesinin üstlenildiği vekâlet sözleşmesidir. Hekimlik sözleşmesinin kuruluşu ve sona ermesine ilişkin hükümler uygun düştükleri oranda vekâlet sözleşmesi hükümlerine tabidir. Hekimin, sözleşme ile üstlendiği tıbbî teşhis ve tedavi edimini sözleşmede kararlaştırılan şartlara aykırı olarak hiç veya gereği gibi ifa etmediği durumlarda sorumluluğu söz konusu olur. Sorumluluğun söz konusu olabilmesi için sözleşmeye aykırı davranışın yanı sıra hekimin kusurlu olması, hastanın bu kusurlu davranıştan dolayı zarar görmesi ve kusurlu davranış ile zarar arasında uygun bir nedensellik bağının bulunması durumunda, hekim hastaya verdiği zarardan sorumludur. Hasta maruz kaldığı zarardan dolayı hekim maddi ve manevi tazminat talep edebilir.

Özdemir, Hayrunnisa

Inheritance law, the right of ownership over the goods of persons, the powers granted him this right after his death, the right to use it with the requirement to fulfill the right to increase their share of inheritance to the provisions provided. Muris, with the rights granted to it does not yet exist it may appoint a person or an heir to the fetus increases. In this way, after the death of their property to the desired person will have the final authority to drop them. However, their share of the assignment process, violates the right of the heirs principled, open to the fetus designed party to legal proceedings and litigation matters license, specifically designed for people who do not yet exist. In this case, the Civil Code and the Law on the Turkish Civil Procedure Law provisions put in place for the benefit of the fetus as an independent arrangement is made in Switzerland until the application, mutatis mutandis, to persons who are non-existent institutions, given the similarity and objectives, are considered.