Yayla, Mansur

At a time when literature was at its best in the history of humanity, Allah revealed Qurʾān with certain qualities that are not possible to be reproduced. Against the obvious challenge of Qur’an, although they were at their peak in all fields of literature, Arabs were incapable of forming a similar book to Qur ’an. The overwhelming majority of the Islamic scholars attributed the unattainability of Qur ’an to its being a book with such a highly-divine level that human beings would remain incapable of producing even a similar one. Others, however, depended the fact that Qur’an cannot be replicated on the basis that Allah withdrew the power and efforts to do so from the human beings. Although this view, which belongs to Ṣarfa sect, was first expressed by Muʿtazilite scholars in order to eliminate the idea of believing in more than one qadīm, it was accepted by Imāmiyya scholars as a theory closely related to the iʿjāz of Qurʾān. Scholars from two different sects, one with a literalist interpretation tradition and another with a rationalist interpretation tradition, reached to consensus about the iʿjāz of Qurʾān. This study examines the causes and grounds of Imāmiyya scholars to argue the ṣarfa theory and aims to put forward that the iʿjāz aspect of Qurʾān is explained through internal reasons according to the general understanding of the sect. In addition, this study aims to reveal that the first representatives of the Usūliyya school, who are also the influence of the Mu'tazilites, explained the miracle of Qur'ān with ṣarfa.

Yayla, Mansur

İslâm âlemi içerisinde Hz. İsâ’nın ref‘ edilmesi, nüzûlü ve vefatı üzerinde bir fikir birlikteliği bulunmamaktadır. Modern döneme kadar süregelen ve Sünnî, Şiî, Mu’tezilî gibi âlimler tarafından temsil edilen anlayışa göre Hz. İsâ, bedeniyle ref‘ edilmiş ve ahir zamanda yeryüzüne inecektir. Ancak bu anlayış modern dönemde Hz. İsâ’nın vefat ettiği dolayısıyla nüzûlünün gerçekleşmeyeceği düşüncesiyle karşılık bulmuştur. Böylece modern dönemle birlikte Hz. İsâ’nın vefat edip etmediği, nüzûlünün gerçekleşip gerçekleşmeyeceği tartışması ortaya çıkmıştır. Bu tartışmanın içerisinde yer alan önemli müfessirlerden biri Muhammed et-Tâhir İbn Âşûr, diğeri de Muhammed Hüseyin et-Tabâtabâî’dir. İbn Âşûr Hz. İsâ’nın vefat ettiğini; Tabâtabâî ise ref‘ edildiğini savunmuştur. Bu makalede İbn Âşûr ile Tabâtabâî’nin Hz. İsâ’nın ref‘ edilmesi, nüzûlü ve vefatı ile ilgili görüşleri ele alınacaktır. İki müellif nüzûl konusunda zıt fikirlere sahip olsalar da delil gösterdikleri ayetler birbirinden farklı değildir. Aynı ayetler hem Hz. İsâ’nın ref‘ edildiğine hem de vefatına dair delil gösterilmiştir. Çalışmamızda söz konusu ayetlerin hem Hz. İsâ’nın ref‘ edildiğine hem de vefatına kaynaklık edemeyeceğini ortaya koymaya çalışacağız.