Kiremitci, Orçun; Temir, Münevver

Asıl işveren ile alt işverenin İş Kanunu m. 2/7 hükmü gereği alt iş-veren işçilerine karşı müteselsilen sorumlu olmaları, kendi aralarındaki iç ilişkide rücu hakkına sahip olmaları sonucunu da beraberinde getirir. Yüksek Mahkeme alt işveren ilişkisinde rücuya ilişkin uyuşmazlıkların çözümünde iş hukuku ilkelerinin değil, Borçlar Kanunu ve sözleşme hukuku kurallarının esas alınması gerektiğini kabul etmektedir. Buna göre taraflar, aralarında yapacakları bir sözleşmeyle iç ilişkide bir tarafın borçtan sorumlu olmayacağını, kendi payından daha az sorumlu olacağı¬nı yahut borcun tamamından sorumlu olacağını kararlaştırabilirler. Bu yönde bir kararlaştırmanın bulunmaması halinde borçlulardan her biri borçtan eşit oranda sorumlu olur. Bununla birlikte Yargıtay 2020 yılı itibariyle vermiş olduğu pek çok kararında, asıl işverenin alt işveren işçilerine ödemiş olduğu işçilik alacaklarının tamamını kendi dönemlerine isabet eden miktar ile sınırlı olmak üzere, her bir alt işverene rücu edebileceğini kabul etmeye başlamıştır. Bu çalışma asıl işveren alt işveren ilişkisinde rücu hakkının kapsam ve koşullarını yargı içtihatları ışığında açıklığa kavuşturmayı amaçlamaktadır.