Bu dergideki yayınlar
3 →- ArticleYayıncıda açık erişim2020Femur başı epifiz kayması tanılı hastalarda klinik ve radyolojik sonuçların yürüme analizi ile korelasyonu
Yildirim, Timur; Üçpunar, Hanifi; Beng, Kubilay; Bayhan, Ilhan; Aydil, Sebahat; Yagmurlu, Mehmet Firat
Amaç: Bu çalışmanın amacı femur başı epifiz kayması (FBEK) nedeniyle opere edilen hastalarda yürüme analizi ile klinik ve radyolojik sonuçların korelasyonunu değerlendirmekti. Hastalar ve Yöntem: Bu çalışmaya ortalama takibi 3.3 ± 1.4 yıl olan tek taraflı FBEK tanısıyla opere edilen 31 hasta dahil edildi. Klinik değerlendirme Harris kalça skoru (HKS) ve Pediatrik Veri Toplama Aracı (PVTA) skoru ile yapıldı. Radyolojik değerlendirme için kayma açısı, alpha alçısı, lateral femur başı oranı, artikulotrokanterik mesafe (ATM), ön-arka planda femur başı oranı, anterior başboyun offset oranı ve boyun şaft açısı ölçümü yapıldı. Yaş eşleşmeli 20 sağlıklı bireyden kontrol grubu oluşturuldu. Bulgular: PVTA transfer ve temel mobilite alt ölçeği; pelvis tilt eklem hareket açıklığı (EHA) (r = −0.7, p <0.001), ayak ilerleme açısı EHA (r =−0.4, p=0.02) ve ortalama omurga tilti (r=−0.6, p<0.001) ile anlamlı korelasyon gösterdi. Ayrıca ayak ilerleme açısı ile HKS (r=−0.5, p<0.001) ve PVTA ağrı/konfor alt ölçeği anlamlı korelasyon gösterdi (r=−0.5, p=0.015). Lateral femur başı oranı ile ortalama kalça fleksiyonu (r=−0.5, p<0.001), pelvik tilti (r=−0.4, p=0.04) ve ortalama omurga tilti (r=0.6, p<0.001) koreleydi. ATM ile ortalama kalça iç rotasyonu (r=0.5, p=0.03) ve ortalama ayak bileği ekstansiyonu (r=−0.4, p=0.03) koreleydi. Alfa açısı, Ön-arka femur başı oranı ve anterior baş boyun ofsetinin kinematik değerlerle korelasyonu gösterilemedi. Sonuç: FBEK nedeniyle opere edilen hastalarda klinik skorlar çoğunlukla pelvik tilt EHA, ayak ilerleme açısı ve omurga tilti ile korelasyon gösterirken, radyolojik sonuçlardan lateral femur başı oranı ve ATM’nin yürüme fonksiyonu ile ilişkili olduğu anlaşılmıştır.
RDL Kalıcı Kaydıİncele - ArticleYayıncıda açık erişim2020Predictors of Early Mortality in Geriatric Patients after Hemiarthroplasty for Femoral Neck Fracture
Şahin, Özgür; İltar, Serkan; Özmeriç, Ahmet; Arıcan, Gökhun; Tanoğlu, Oğuzhan; Alemdaroğlu, K. Bahadır
Aim: Hemiarthroplasty is an appropriate treatment option for hip fractures that provides early mobilization, and good functional results. In the available literature, there are few studies that particulary investigate the risk factors affecting the 30- day mortality after hemiarthroplasty in geriatric patients with hip fractures. This study aimed to determine patient-related factors and biochemical predictors, which were easily accessible, inexpensive, and routinely examined in the perioperative period of 30-day mortality in geriatric patients after hemiarthroplasty for femoral neck fractures. Materials and methods: We enrolled 169 patients in our study, retrospectively. Age, body mass index, hospitalization time from admission to surgery, total hospitalization time, comorbidities, American Society of Anesthesiologists scores, blood transfusions, anticoagulant medications, albumin and plasma replacements, preoperative and postoperative hemogram, and biochemical tests were analyzed to determine the major predictors of 30-day mortality. Results: The 30-day mortality rate was 14.2%. Multivariate analysis indicated increased age (>80 years of age) (1.095 odds ratio, p = 0.029), American Society of Anesthesiologists score (3.584 odds ratio, p = 0.007), and postoperative creatinine level (2.845 odds ratio, p = 0.001) as the major predictors of 30-day mortality after hemiarthroplasty for femoral neck fractures in geriatric patients. Conclusion: Older age (>80 years of age), higher American Society of Anesthesiologists scores (ASA score 3 or 4) and increased postoperative creatinine levels were associated with an increased risk of 30-day mortality
RDL Kalıcı Kaydıİncele - ArticleYayıncıda açık erişim2018Osteopoıkılosıs at Hand And Foot Fıngers: Case Report
Çamurcu, İsmet Yalkın; Özcan, Seçkin; Altay, Rıdvan
Osteopoikilosis is a rare and genetical benign bone disease which is not well defined in terms of its phenotypic characteristics. In literature, it is generally stated that it holds large and medium bone metaphyses and phenotypic features are not mentioned. We will also notice that our patients can also retain small bone metaphyses and have typical phenotypic features.
RDL Kalıcı Kaydıİncele
Tam Kayıt
| Alan | Değer | Dil |
|---|---|---|
| creativeworkseries.issn | 2587-0319 | |
| dc.date.accessioned | 2026-10-20T15:45:34.356320259Z | |
| dc.date.available | 2026-10-20T15:45:34.356320259Z | |
| dc.identifier.uri | https://rdlopen.rawdatalibrary.net/r/ebyu/25444 | |
| dc.rights | info:eu-repo/semantics/openAccess | |
| dc.title | Acta Medica Alanya | |
| dspace.entity.type | Journal |
