Tanoğlu, Oğuzhan; Subaşı, Özay

GİRİŞ: Karpal tünel sendromu cerrahisi en sık uygulanan el cerrahisi ameliyatlarından birisidir ve artmış sağlık harcamalarına neden olmaktadır. Çalışmanın amacı, lokal veya periferik sinir bloğu yöntemleriyle uygulanan açık karpal tünel sendromu cerrahilerinin postoperatif komplikasyonlara ve ameliyat maliyetlerine etkilerinin incelenmesidir. GEREÇ VE YÖNTEM: Ocak 2013 ile Ağustos 2019 tarihleri arasında, 323 hastanın 382 eline uygulanan lokal (217 hasta) veya periferik sinir bloğu (165 hasta) ile açık karpal tünel cerrahilerine bağlı gelişen postoperatif komplikasyonlar ve ameliyat maliyetleri açısından retrospektif olarak incelenmiştir. Hasta kayıt sisteminden; en az 12 aylık takibi olan hastaların yaş, cinsiyet, ameliyat tarihi, anestezi tipi, eşlik eden hastalıkları, postoperatif komplikasyonları, komplikasyon tarihleri, toplam yatış süreleri, toplam takip süreleri ve toplam cerrahi maliyetleri incelenmiştir. BULGULAR: Lokal anestezi uygulanan hastalarda ortalama ameliyat maliyeti istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha düşük bulunmuştur (p<0.001). Periferik sinir bloğu uygulanan hastalarda istatistiksel olarak anlamlı düzeyde artmış hastane yatış süreleri gözlendi(p=0.005). Lokal anestezi grubunda 2 hastada postoperatif 4. ve 6. yıllarda revizyon cerrahisi uygulanmış olup anestezi tipi ile komplikasyonlar arasında ilişki bulunamamıştır (p=0.554). SONUÇ: Lokal anestezi, karpal tünel sendromu açık cerrahi tedavisinde kullanılabilen, düşük komplikasyon oranlarına sahip, güvenilir ve maliyet-etkin bir yöntemdir. Günübirlik cerrahi şeklinde uygulanabilir olması, hastane yatışı ve ameliyat öncesi hazırlık gerektirmemesi ve genel anestezi ilişkili komplikasyonlara yol açmaması nedeniyle artan sağlık harcamalarının önlenebileceği bir uygulamadır.

Aydin, Sonay; Fatihoglu, Erdem

AMAÇ: Perfore apandisit (PA) vakaları pediyatrik popülasyonda, özellikle 5 yaş altı çocuklarda daha sık görülmektedir. Perfore apandisit vakalarında klinik pek çok başka patoloji ile örtüşebildiğinden görüntüleme yöntemleri tanıda önem kazanmaktadır. Ne yazık ki, perforasyon sonucu apendiks dekomprese olduğundan, ultrason incelemesi ile perfore apandisiti tanımlamak güç olabilmektedir. Güncel çalışmada, perfore apandisit tanısı için en yararlı sonografik parametrelerin belirlenmesi hedeflenmiştir. GEREÇ VE YÖNTEM: Radyoloji bölümüne akut apandisit ön tanısı ile yönlendirilen çocukların medikal kayıtları geriye dönük olarak taranmıştır. Eritrosit sedimentasyon hızı (ESH), C reaktif protein (CRP) düzeyleri, lökosit sayımları kaydedilmiştir. Ayrıca sonografik paramatreler olarak; apendiks çevresinde lokule sıvı varlığı, apendikolit tespiti, kompleks serbest sıvı bulunması, periapendisyel yağ dokuda ekojenite artışı olması, abdominal reseslerde asit tespit edilmesi ve periportal ekojenite artışı olması belirlenmiştir. BULGULAR: Araştırma popülasyonu 132 hastadan oluşmaktadır. Apendiks çevresinde lokule koleksiyon tespit edilmesi, apendikolit varlığı, 3-4 abdominal reseste sıvı bulunması, tüm abdominal reseslerde sıvı bulunması, ESH, CRP değerlerinde artış olması parametreleri PA varlığını başarı ile öngörmektedir. Ayrıca, apendiks çevresinde lokule koleksiyon tespit edilmesi, tüm abdominal reseslerde sıvı bulunması ve CRP değerlerinde artış olması paramaterelerinin kombinasyonu (%98.2 spesifik, %48.3 sensitf), PA tanısında oldukça yararlı bulunmuştur. SONUÇ: Apendiks çevresinde lokule koleksiyon tespit edilmesi ve tüm abdominal reseslerde sıvı bulunması en değerli sonografik parametrelerdir. Bu parametrelere CRP değerinin de eklenmesi tanısal başarıyı arttırabilir. Anahtar kelimeler: Ultrason, perfore apandisit, tanı