Özel, Hülya Gökmen; Yılmaz, Sevil Karahan

Amaç: Okul çağı çocuklarında (6-10 yaş grubu) şekerli içecek tüketimiyle obezite riski arasındaki ilişkinin değerlendirilmesidir. Bireyler ve Yöntem: Çalışmaya 6-10 yaş arası 300 öğrenci dahil edilmiştir. Öğrencilerin antropometrik ölçümleri [boy, vücut ağırlığı, bel çevresi], beslenme alışkanlıkları ve şekerli içecek tüketim sıklıkları incelenmiştir. Şekerli içecek tüketim sıklığı kullanılarak çocukların bir günde tükettiği şekerli içecek miktarı hesaplanmıştır. Bir günde tüketilen miktar <250 mL ise günde 1 porsiyon, >250 mL ise günde 1 porsiyondan fazla olarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Yaş ortalaması 8.3±1.19 yıl olan 160 erkek (%53.3) ve 140 kız (%46.7) çocuk çalışmaya katılmıştır. Çocukların beden kütle indeksi (BKİ) ve bel/boy ortalamaları sırasıyla 16.5±2.79 kg/m2 ve 0.48±0.04'dir. Çocukların BKİ Z skor sınıflamasına göre %3.7'si çok zayıf, %18.0'i zayıf, %54.0'ü normal, %15.3'ü hafif şişman ve %9.0'u şişman grubundadır. Çocukların hepsinin şekerli içecek tükettiği, %88.7'sinin günde 1 kez, %11.3'ü günde 1 kezden daha fazla şekerli içecek tükettiği bulunmuştur. Cinsiyet, yaş grupları, BKİ sınıflaması, bel/boy ve televizyon izleme süreleriyle şekerli içecek tüketimi sınıflaması arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0.05). Bilgisayar başında geçen süre ile şekerli içecek tüketimi sınıflaması arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir fark saptanmıştır (p<0.05). Hafif şişmanların %13.0'ü günde 1 porsiyondan (>250 mL) fazla şekerli içecek tüketmektedir. Sonuç: Yüksek BKİ z skorları şekerli içecek tüketimiyle ilişkilidir. Fazla kiloluluk ve obezite artışının önlenmesi için beslenme alışkanlıklarının kontrol edilmesi gerekmektedir. Şekerli içeceklerin, su ve diğer içeceklerle yer değiştirmesinin uzun dönemde çocukluk çağı obezitesi üzerinde olumlu etkileri olacaktır

Özel, Hülya Gökmen; Yılmaz, Sevil Karahan

Amaç: Bu çalışmanın amacı, okul çağı çocuklarında (6-10 yaş grubu) obeziteyle ilişkili etmenlerin değerlendirilmesidir. Bireyler ve Yöntem: Çalışmaya 6-10 yaş arası 300 çocuk dahil edilmiştir. Çocukların demografik özellikleri, antropometrik ölçümleri (boy uzunluğu, vücut ağırlığı, bel çevresi), beslenme alışkanlıkları ve fiziksel aktivite düzeyleri incelenmiştir. Bulgular: Yaş ortalaması 8.3±1.19 yıl olan 160 erkek (%53.3) ve 140 kız (%46.7) çocuk çalışmaya katılmıştır. Çocukların Beden Kütle İndeksi (BKİ) Z skor sınıflamasına göre %3.6'sı çok zayıf, %18.0'ı zayıf, %54.0'ı normal, %15.3'ü hafif şişman ve %9.1'i şişman grubundadır. Anne eğitim durumu, ailede (anne veya baba) obezite varlığı, doğum ağırlığı, sadece anne sütü alma süresi, hergün kahvaltı yapma, şekerli içecek tüketimi, okula ulaşım ve ekran başında geçirilen süreyle BKI Z skor sınıflaması arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0.05). Baba eğitim durumu ile çocukların bel çevresi ve bel/boy oranı arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir fark saptanmıştır (p<0.05). Baba eğitim düzeyi arttıkça çocuklarda hafif şişmanlık ve şişmanlık oranı artmaktadır. Bel/boy oranı hafif şişman ve şişman çocuklarda daha fazla risk taşımaktadır. Sonuç: Ailesel etmenler çocukluk çağı obezitesiyle ilişkilidir. Hafif şişmanlık ve şişmanlık artışının önlenmesi için beslenme alışkanlıklarının ve fiziksel aktivitelerinin kontrol edilmesi gerekmektedir. Bel çevresi ve bel/boy oranı değerleri BKI değerleriyle ilişkilidir.

Adıgüzel, Kübra Tel; Kürklü, Nilgün Seremet; Kaner, Gülşah

Larynx cancer, one of the most seen head and neck cancer types, accounts 2% of whole cancer cases in adults. Hoarseness, dysphagia and sore throat are the symptoms of the disease. Predisposing factors are smoking, alcohol, age, gender, occupation, radiation exposure, genetic factors, gastroesophageal reflux disease and nutritional factors. Between years 960-1270, association of cancer and nutrition was put forward firstly by Yong-He Yang. The first research studies on nutrition suggested that larynx cancer may not be due to the exposure of a specific food. Smoking cessation and promoting adequate and balanced nutrition via educational programmes could decrease the incidence of larynx cancer. This decrease could also lead to a prolongation of life expectancy, a decline in financial burdens due to cancer, an increase in the social productivity and welfare. In this paper, association between nutrients and larynx cancer is reviewed.