Hemşirelerin örgütsel güven algısının hemşire-hemşire işbirliği üzerine etkisi

Amaç: Araştırma hemşirelerin örgütsel güven algısının hemşire-hemşire işbirliğine etkisini belirlemek amacıyla yürütüldü. Yöntem: Tanımlayıcı ve kesitseltürdeki araştırmanın çalışma evrenini Samsun Gazi Devlet Hastanesi'nde görev yapanhemşireler oluşturdu. En az altı aydır ilgili hastanede görev yapan ve araştırmaya katılmayı kabul eden hemşireler araştırmaya dahiledildi. Veriler araştırmacı tarafından; kişisel bilgi formu, hemşire örgütsel güven ölçeği ve hemşire-hemşire işbirliği ölçeği ile toplandı. Verilerin analizinde sayı, yüzde, ortalama, standart sapma; t testi, tek yönlü varyans analizi ve çoklu doğrusal regresyon analizi testleri kullanıldı. Bulgular: Araştırmaya katılan hemşirelerin örgütsel güven ölçeği ve alt boyut puan ortalamalarının yüksek, hemşire-hemşire işbirliği ölçeği puan ortalamalarının orta-yüksek düzeyde olduğu belirlendi. Hemşirelerin örgütsel güven düzeyinin yaş, medeni durum ve çalışma yılına göre farklılık gösterdiği (p<0.05); hemşire -hemşire işbirliği algısının ise yaş, cinsiyet ve çalışma yılına göre farklılık gösterdiği saptandı (p<0.05). Örgütsel güven düzeyindeki bir birim artışın hemşire-hemşire iş birliği algısı üzerinde 0,213 birimlik değişime yol açtığı belirlendi. Sonuç: Araştırma sonucunda hemşirelerin örgütsel güven düzeyinin yüksek, hemşire-hemşire işbirliği algısının orta-yüksek düzeyde olduğu; örgütsel güven düzeyinin hemşire-hemşire işbirliği üzerinde etkili olduğu belirlendi. Yöneticilere; hemşirelerin örgütsel güven düzeyini artırarak işbirliğini geliştirecek eğitim programlarının düzenlenmesi, çalışanların karar alma süreçlerine katılımının sağlanması, yapılan işin değerli ve anlamlı olmasını sağlayacak politikalar geliştirilmesi ve ortak kararlar doğrultusunda kurum içi faaliyetlerin düzenlenmesi önerilebilir. Anahtar Kelimeler: Hemşirelik, Hemşire-Hemşire İşbirliği, İşbirliği, Örgütsel Güven

Aim: This study aims to find out the influence of organizational trust upon nurse-to-nurse collaboration. Method: Nurses working in Samsun Gazi Public Hospital constitute the working universe of this descriptive and cross sectional research. Nurses who have been working in the hospital at least for six months and agreed to participate in the research are included. Data is collected via personal information form, organizational nurse trust scale and nurse to nurse collaboration scale. To analyze the data; numbers, percent, average, standard deviation, t test, one-way analysis of variance and multiple linear regression analysis tests are used. Results: It is identified that organizational trust scales and the average subscale score of the nurses participated in the survey is high, average of nurse to nurse collaboration scale score of them is middle-high. It is found out that organizational trust level of the nurses differs according to their age, marital status and working year (p<0.05); nurse to nurse collaboration perception differs according to their age, gender and working year (p<0.05). One-unit increase in organizational trust level causes 0.213 unit change on nurse-to-nurse collaboration perception. Conclusion: As a result of the research it is found out that organizational trust level of the nurses is high, nurse-to-nurse collaboration perception is middle-high and the level of the organizational trust effects nurse-to-nurse collaboration. It can be suggested to the administrators that they should arrange training programs that can increase nurses' organizational trust levels and enhance collaboration, enable employees to participate in decision making process, develop new policy that implement the work is precious and meaningful, and organize in-service activities according to the joint decisions. Key Words: Collaboration, Nursing, Nurse-to-nurse collaboration, Organizational trust