Türkçe öğretmenlerinin yaşam boyu öğrenme eğilimleri ile özyeterlilik algıları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Araştırmanın amacı, Türkçe öğretmenlerinin yaşam boyu öğrenme eğilimleri ile öz yeterlilik algı düzeyleri arasındaki ilişkiyi belirlemektir. Çalışmada nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanı örneklemini, 2021-2022 Eğitim Öğretim yılında Millî Eğitim Bakanlığına bağlı olarak görev yapan 200 Türkçe öğretmeni oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak "Yaşam Boyu Öğrenme Ölçeği" ve "Genel Öz Yeterlilik Ölçeği" kullanılmıştır. İlgili çalışmadan elde edilen tüm veri SPSS 23.0 paket programı ile analiz edilmiştir. İkili grupların karşılaştırılmasında Mann-Whitney U testi, ikiden fazla grubun karşılaştırılmasında Kruskal-Wallis testi kullanılarak ölçekler arsındaki ilişkiyi ölçmede de Sperman testi kullanılmıştır. Türkçe öğretmenlerinin yaşam boyu öğrenmeye yönelim ve genel öz yeterlilik ölçeklerinden aldıkları puanların cinsiyete göre dağılımında anlamlı bir farklılık görülmemiştir. Türkçe öğretmenlerinin yaşam boyu öğrenmeye yönelim puanlarının ve genel öz yeterlilik ölçeklerinden aldıkları puanların yaşa göre anlamlı bir farklılık göstermemiştir. Sadece yaşam boyu öğrenme eğilimi ölçeğinin bir alt boyutu olan yaşa göre yaşam boyu öğrenme motivasyonu puanlarında anlamlı bir fark tespit edilmiştir. Katılımcıların genel öz yeterlilik ölçeklerinden aldıkları puanların eğitim durumlarına göre dağılımı incelendiğinde anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Ancak katılımcıların genel öz yeterlilik ölçeğinin alt boyutu olan; sürdürme çabası-ısrar puanları eğitim durumlarına göre anlamlı bir farklılık göstermiştir. Türkçe öğretmenlerinin yaşam boyu öğrenme eğilimi toplam puanları arttıkça onların başlama, yılmama, sürdürme çabası-ısrar puanlarının da arttığı görülmüştür. İlgili konuyu farklı yöntemlerle ele almaları, bu doğrultuda yeni bir endeks veya ölçek geliştirmelerinin etkili olacağı düşünülmektedir.

The aim of the research is to determine the relationship between Turkish teachers' lifelong learning tendencies and their self-efficacy perception levels. The relational screening model, one of the quantitative research methods, was used in the study. The sample of the research consists of 200 Turkish teachers working under the Ministry of National Education in the 2021-2022 academic year. "Lifelong Learning Scale" and "General Self-Efficacy Scale" were used as data collection tools. All data obtained from the relevant study were analyzed with the SPSS 23.0 package program. The Mann-Whitney U test was used to compare two groups, the Kruskal-Wallis test was used to compare more than two groups, and the Sperman test was used to measure the relationship between scales. There was no significant difference in the distribution of Turkish teachers' scores from the lifelong learning orientation and general self-efficacy scales according to gender. Turkish teachers' lifelong learning orientation scores and general self-efficacy scale scores did not show a significant difference according to age. A significant difference was detected only in lifelong learning motivation scores according to age, which is a sub-dimension of the lifelong learning tendency scale. When the distribution of the participants' scores from the general self-efficacy scales was examined according to their educational status, no significant difference was found. However, the sub-dimension of the participants' general self-efficacy scale; Maintenance effort-persistence scores showed a significant difference according to educational status. It was observed that as the total scores of Turkish teachers' lifelong learning tendency increased, their starting, perseverance, and maintenance effort-persistence scores also increased. It is thought that it would be effective if they address the relevant issue with different methods and develop a new index or scale in this direction.