Türk Ceza Hukukunda insan ticareti suçu

İnsan ticareti süreç olarak sömürü ve zorlama unsurları üzerine oturtulan bir eylemler silsilesidir. Bir kişinin köleleştirilmesine giden modern yol olan insan ticareti, insan haklarına yönelik çok ağır bir tehdit oluşturmaktadır. Çağımızın teknolojik kolaylıkları ve küreselleşmenin sunduğu imkânlar, bir kişinin köleliğine giden yolda önemli kilometre taşları olarak ortaya çıkmaktadır. Nitekim farklı ülkelerdeki insanlara ulaşılması ve onların nakli artık çok kolay şekilde gerçekleştirilmektedir. Keza daha iyi bir hayat düşüncesiyle ülkelerini, coğrafyalarını terk eden insanların da yasadışı göç akınlarına yol açarak insan ticareti suçu açısından ülkeler arası bir ağ oluşturdukları bilinmektedir. İnsan sirkülasyonunun ortaya çıkardığı bu tablo, uluslararası toplumu insan ticaretinin yarattığı vahamete karşı yeknesak bir mevzuat yapısı ve iş birliği bağı oluşturma noktasında bir araya getirmiştir. Uluslararası toplum tarafından insan ticareti konusunda yapılan düzenlemelerin en önemlileri ''Kölelik Sözleşmesi'', ''Sınıraşan Örgütlü Suçlara Karşı Birleşmiş Milletler Sözleşmesine Ek, Özellikle Kadınların ve Çocukların Olmak Üzere, İnsan Ticaretinin Önlenmesi, Bastırılması ve Cezalandırılması Protokolü'' ile ''İnsan Ticaretine Karşı Avrupa Sözleşmesi''dir. Uluslararası sorumluluklar kapsamında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 80. maddesinde ''insan ticareti'' suçu düzenlenmiştir. Madde Kanunun ''özel hükümler'' başlıklı ikinci kitabının, ''uluslararası suçlar'' başlıklı birinci kısmında yer almıştır. Mağdura yönelik araç ve asıl veya amaç fiillerin işlenmesi suretiyle tipik olarak oluşan suç sayesinde; sömürü mekanizması işletilerek mağdur üzerinden failin ticaret yapması mümkün hale gelmekte, mağdurun ise hür iradesi, hareket serbestisi, düşünceleri değersizleşmektedir.

Human trafficking is a series of actions based on exploitation and coercion as a process. Human trafficking, which is the modern path to enslavement of a person, poses a grave threat to human rights. The technological conveniences of our age and the opportunities offered by globalization emerge as important milestones on the way to the enslavement of a person. As a matter of fact, it is now very easy to reach and transport people in different countries. Similarly, it is recognized that individuals who leave their countries and geographical regions with the intention of attaining a superior quality of life create a network between countries in terms of the crime of human trafficking by causing illegal migration flows. This image of human circulation has brought the international community together to create a uniform legislative structure and cooperation against the gravity of human trafficking. The most significant regulations enacted by the international community on human trafficking are the Slavery Convention, the Protocol to Prevent, Suppress and Punish Trafficking in Persons, Especially Women and Children, supplementing the United Nations Convention against Transnational Organized Crime, and the Council of Europe Convention on Action Against Trafficking in Human Beings. In accordance with the international community's obligations, Article 80 of the Turkish Criminal Code No. 5237 addresses the crime of "human trafficking." This article is included in the first section, titled "international crimes," of the second book, titled "special provisions." Due to the crime that typically occurs by committing the means and main or purpose acts against the victim; it becomes possible for the perpetrator to trade through the victim by operating the exploitation mechanism, and the victim's free will, freedom of movement and thoughts are devalued.