Ortaokul öğrencilerinde fiziksel aktivite ve dijital oyun bağımlılığının yaşam kalitesine yordayıcı etkisi

Amaç: Ortaokul öğrencilerinde fiziksel aktivite, dijital oyun bağımlılığı ve yaşam kalitesini bazı değişkenlere göre incelemek ve fiziksel aktivite ile dijital oyun bağımlılığının yaşam kalitesine yordayıcı etkisini araştırmaktır. Materyal ve Metot: Araştırma 5., 6. ve 7. sınıfta öğrenim gören 270 kız ve 297 erkek öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Veri toplama araçları olarak “Fiziksel Aktivite Soru Formu”, “Çocuklar İçin Dijital Oyun Bağımlılığı Ölçeği” ve “Çocuklar İçin Yaşam Kalitesi Ölçeği Çocuk Formu (8-12 yaş)” kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistikler, t-testi, tek yönlü varyans analizi, Pearson korelasyon ve hiyerarşik regresyon analizleri kullanılmıştır. Bulgular: Dijital oyun oynama sürelerine göre, öğrencilerin yaşam kalitesinde anlamlı farklılıklar gözlemlenmiştir. Ayrıca, yaşam kalitesinin öğrencilerin fiziksel aktivite düzeyleri ve dijital oyun bağımlılığı seviyelerine göre anlamlı şekilde farklılaştığı belirlenmiştir. Öğrencilerin yaşam kalitesi ile fiziksel aktivite düzeyleri arasında pozitif yönde, dijital oyun bağımlılığı ile ise negatif yönde ve düşük düzeyde anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Sonuç: Öğrencilerin fiziksel aktivite düzeyindeki artış yaşam kalitesini olumlu yönde, dijital oyun bağımlılığındaki artış ise olumsuz yönde etkilemektedir. Fiziksel aktivite ve dijital oyun bağımlılığı yaşam kalitesinin anlamlı bir yordayıcısı olup yaşam kalitesinin %13.2’sini açıklamaktadır. Fiziksel aktivite, dijital oyun bağımlılığının yaşam kalitesi üzerindeki olumsuz etkilerini azaltan koruyucu bir faktördür.

Aim: To examine physical activity, digital game addiction and quality of life among secondary school students according to some variables and to investigate the predictive effects of physical activity and digital game addiction on quality of life. Material and Method: The research was conducted with 270 female and 297 male students studying in the 5th, 6th and 7th grades. The “Physical Activity Questionnaire”, “Digital Game Addiction Scale for Children” and “Quality of Life Scale for Children Child Form (8–12 years old)” were used as data collection tools. Descriptive statistics, t-test, one-way analysis of variance, Pearson correlation and hierarchical regression analyses were used in the analysis of the data. Results: Significant differences were observed in the quality of life of students according to the time they played digital games. Additionally, it was determined that quality of life differed significantly according to students' physical activity levels and digital game addiction levels. Positive and weakly significant relationships were found between students' quality of life and physical activity levels, and negative and weakly significant relationships were found with digital game addiction. Conclusion: The increase in students' physical activity level affects their quality of life positively, while the increase in digital game addiction affects them negatively. Physical activity and digital game addiction are significant predictors of quality of life, explaining 13.2% of quality of life. Physical activity is a protective factor that reduces the negative effects of digital game addiction on quality of life.