Kentsel mekânda eşitsizlik eksenleri: Erzincan örneği

Yerleşim birimi olan kentler, artan nüfusla birlikte niceliksel çoğunluğun yanı sıra niteliksel yoğunluğu da içinde barındırmaktadır. Yaşanan yoğunlukların görüldüğü mekânlar olarak kentlerin oluşum süreci, dünyanın geçirdiği dönüşümlerden etkilenmiş ve pek çok değişikliği de beraberinde getirmiştir. Sanayi toplumundan bilgi toplumuna, fordizmden esnek birikime, ulus devlet modelinden küreselleşmeye ve modernizmden postmodernizme değin geçiş süreci, kentsel mekânın devingen yapısında etkili olmuş, özellikle sermaye odağında kentsel mekânı yeniden oluşturmuştur. Sermayenin yerleşkesi olan kentsel mekânda, sorun arz eden farklılıklar eşitsizlik ortamı yaratmıştır. Günümüzde yaratılan eşitsizlik ortamı ile kentsel mekân önemli ölçüde toplumsal eşitsizliklerin mekânı haline gelmiş ve bu eşitsizlik hallerinin içeriğini oluşturan toplumsal öz, aynı zamanda mekânı da kendine benzeterek yeniden oluşturmuştur. Kentsel mekânda görülen toplumsal eşitsizliklerden etkilenen özneler aynı zamanda kentsel eşitsizliklerin eksenlerini oluşturmaktadır. Kentsel mekânın içerdiği toplumsal eşitsizliklerin farklılaştığı eksenler; toplumsal sınıf, toplumsal cinsiyet, yaş kuşakları, bedensel engel ve etnik köken kapsamında sıralanabilir. Kentte yoksul olmak, kadın olmak, genç olmak, yaşlı olmak, engelli ve mülteci olmak da farklılaşan eşitsizlik eksenlerinin öznelerini oluşturmaktadır. Bu çalışma kapsamında kentsel eşitsizliklerin Erzincan ili örneğindeki görünümü, seçilen mahalleler düzeyinde ayrışan yapısı ve mekânlar arası farklılaşmanın unsurları gerçekleştirilen görüşmeler neticesinde ortaya konulmaktadır. Anahtar Kelimeler: Kentsel Mekânın Dönüşümü, Toplumsal Eşitsizlik, Kentsel Eşitsizlik ve Eksenleri

Urban settlements, with the increasing population, encompass not only quantitative majority but also qualitative density. As spaces where such concentrations are observed, the formation process of cities has been influenced by the transformations experienced by the world and has brought along many changes. The transition from an industrial society to an information society, from Fordism to flexible accumulation, from the nation-state model to globalization, and from modernism to postmodernism has been effective in the dynamic structure of urban space, particularly reshaping it around the axis of capital. In urban space, which is the locus of capital, differences that pose problems have created an environment of inequality. Today, with the creation of this environment of inequality, urban space has to a large extent become the space of social inequalities, and the social essence that constitutes the content of these inequalities has at the same time reshaped the space by making it resemble itself. The subjects affected by social inequalities observed in urban space also constitute the axes of urban inequalities. The axes along which the social inequalities contained in urban space differentiate can be listed within the scope of social class, gender, age cohorts, physical disability, and ethnic origin. Being poor, being a woman, being young, being elderly, being disabled, and being a refugee in the city also constitute the subjects of the differentiated axes of inequality. Within the scope of this study, the appearance of urban inequalities in the case of Erzincan, the differentiated structure at the level of selected neighborhoods, and the elements of inter-spatial differentiation are revealed as a result of interviews conducted. Keywords: The Transformation of Urban Space, Social Inequality, Urban Inequality and Its Axes