Hemşirelerin Robot Kullanımına Dair Öz Yeterliği: Robot Kaygısı ve Otomasyon Seviyesi Tercihleri İlişkisinde Aracılık Etkisi

Amaç: Sağlık kuruluşlarında her geçen yıl robotik teknolojilerin kullanımı gittikçe artmaktadır. Bu süreçte kuruluşlar çeşitli problemlerle karşılaşabilirler. Sağlık kuruluşları, çalışanlarının robot teknolojilerine uyum sağlama yetkinliklerini geliştirerek bu konuda karşılaşabilecekleri olası problemlere dair önlem alabilirler. Bu çalışmada, hemşirelerin robot kaygısının tercih ettikleri otomasyon seviyesi üzerindeki etkisine ve ayrıca robot kullanımı öz yeterliğinin bu iki değişken arasındaki rolüne odaklanılmıştır. Yöntem: Bir üniversite hastanesinde çalışan 281 hemşire kendilerine verilen anketleri yanıtlamıştır. Bu anketler arasında Robot Kaygısı Ölçeği, Sağlık Hizmetinde Robot Kullanımı Öz-Yeterliği (RUSH) ve Otomasyon Düzeyi Tercihi (PAL) ölçekleri yer almıştır. Veri analizinde, korelasyon analizi için Pearson momentler çarpımı, aracılık analizi içinse PROCESS macro kullanılmıştır. Bulgular: Analiz hem robot kaygısı hem de alt boyutları bağlamında ana hipotezin desteklendiğini göstermiştir. Robot kullanımı öz-yeterliği, robot kaygısı ile otomasyon düzeylerinin tercihi arasında tam aracılık etkisi göstermiştir. Sonuç: Etkili hemşire-robot iş birliğinin sağlanabilmesi için çalışan seçimi ve mevcut çalışanların eğitimleri s ırasında robot kullanım öz yeterliklerinin belirlenmesi bu teknolojinin benimsenme sürecini kolaylaştırabilir.