KAMU GÖREVİNİN TERKİ VEYA YAPILMAMASI SUÇU (TCK m. 260)

Kamu hizmetlerinin bir düzen içerisinde aksamadan devam etmesi, kamu görevlilerinin görevlerinin gereğini yapmaları ile sağlanabilir. Kamu görevlilerinin toplu bir biçimde görevlerine gelmemeleri, görevlerini kısmen ya da tamamen yapmamaları, görevlerini terk etmeleri veya yavaşlatmaları, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (TCK) 260. maddesinde düzenlenen kamu görevinin terki veya yapılmaması suçunu oluşturur. TCK m. 260/2’ye göre kamusal hizmetlerde aksamaya sebebiyet vermeyecek şekilde geçici ve kısa süreli iş bırakmalar veya yavaşlatmalar, kamu görevlilerinin mesleki ve sosyal haklarıyla ilgili ise cezada indirim yapılabileceği gibi ceza da verilmeyebilir. Bu düzenleme, öğretide bir görüşe göre nitelikli bir hal iken bir başka görüşe göre cezanın indirildiği durumlarda nitelikli hal, ceza verilmeyen durumlarda ise özel bir hukuka uygunluk nedenidir. Söz konusu tartışma, kamu görevlilerinin mesleki ve sosyal haklarına ilişkin talepler ileri sürerek TCK m. 260/1’de yer verilen davranışları gerçekleştirmesini bazı durumlarda meşru gören Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ve Anayasa Mahkemesi içtihatlarının yerindeliği bakımından da önem arz etmektedir. Bu çalışmada, TCK m. 260’ta düzenlenen kamu görevinin terki veya yapılmaması suçu klasik suç tipi inceleme metoduna göre detaylı bir şekilde ele alınacaktır.