Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2013/602 E., 2013/7821 K. Sayılı Kararı Çerçevesinde Yalan Yere Yemin Suçunun Manevi Unsuru Üzerine Bir İnceleme

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (TCK) “Adliyeye Karşı Suçlar” bölümü altında düzenlenmiş olan yalan yere yemin suçu, 275’inci maddede kasten icra edilebilen bir suç olarak yer alınmıştır. Netice unsuru itibari ile sırf hareket suçu olan bu suçun, olası kast ile işlenebilip işlenemeyeceği; özellikle Yargıtay 9. CD, 2013/602 E., 2013/7821 K. sayılı kararına konu olaydan hareketle, olası kast ile işlenebilecek ise failin kastının kapsamının belirlenmesi çalışmamız bakımından önem arz eden bir konudur. Yalan yere yemin suçunun taksirli haline TCK’da yer verilmemiştir. Oysa Alman Ceza Kanunu (Strafgesetzbuch, StGB) m.161’de yalan yere yemin suçu (Meineid) taksirle de işlenebilen bir suç olarak düzenlenmiştir. Bu bağlamda çalışmamızda olması gereken hukuk (de lege feranda) bakımından, yalan yere yemin suçunun taksirle işlenebilip işlenemeyeceği meselesi üzerinde de durulacak; özellikle yalan yere yemin suçunun taksirli halinin tipik haksızlık olarak düzenlenmesi gerekip gerekmediği meselesi ele alınacaktır.