Akut ve Kronik Doksorubisin Uygulamalarının Elektrokardiyografik Ölçümler Aracılığıyla Kardiyak Fonksiyon Üzerine Etkilerinin Değerlendirilmesi

Amaç: Kanser tedavisinde kullanılan ilaçlar kalp sorunlarına neden olmakta ve bu da kullanımlarını kısıtlamaktadır. Ayrıca, bu ilaçların uygulanma yönteminin farklı sonuçlara neden olduğu görülmektedir. Bu nedenle bu çalışmada, doksorubisin (DOX) ajanının akut ve kronik olarak uygulanmasının kalbin elektriksel aktivitesi üzerinde farklı etkilerinin olup olmadığının incelenmesi amaçlandı. Materyal ve Metod: Ağırlıkları 200-250 gram arasında değişen 26 adet erkek Wistar-Albino sıçan üç gruba ayrıldı: Kontrol grubu: hayvanlara herhangi bir tedavi uygulanmadı (n=8), DOX akut grubu; 3 haftanın sonunda 15,05 mg/kg DOX i.p. olarak verildi (n=10), DOX kronik grubu; 3 haftada yedi kez her defasında 2,15 mg/kg DOX intraperitoneal (i.p.) uygulandı (n=10). Deney süresi sonunda tüm hayvanlardan elektrokardiyogram (EKG) ölçümleri alınarak değerlendirildi. Bulgular: EKG verilerine göre kalp atım hızı, P dalga genliği ve P süresinin akut ve kontrol grupları arasında farklılık göstermediğini ancak kronik grupta istatistiksel olarak anlamlı azaldığı görüldü. Her iki DOX grubunda da PR intervali kontrole göre değişmedi. Ayrıca kronik grupta RR intervali anlamlı derecede artarken akut DOX grubunda değişmedi. Her iki DOX grubunda da QRS süresinin oldukça arttığı görüldü. Ayrıca her iki DOX grubunda da QT aralığında ciddi bir artış olduğu ancak kronik grupta artışın daha belirgin olduğu görüldü. Sonuç: Sonuç olarak bu ilaçların uygulanma şeklinin kalp fonksiyonlarında anlamlı değişikliklere yol açabileceği düşünülmektedir. Akut DOX tedavisi, özellikle P dalgası genliği (atriyal kasılmanın bir ölçüsü) ve P dalga süresi (kasılmanın uzunluğu) üzerinde olumsuz etkilerinin olmayışı ile, kronik maruziyetten daha az zararlı olabileceği düşünülmektedir. Ancak bu bulguları doğrulamak için daha ileri çalışmalara ihtiyaç vardır.