COVID-19 Salgınının Sağlık Çalışanlarında İkincil Travmatik Strese ve Uyku Kalitesi Üzerine Etkisi

Amaç: Bu araştırmanın amacı, sağlık çalışanlarında koronavirüs salgınının ikincil travmatik stres ve uyku kalitesiyle ilişkisini incelemektir. Gereç ve Yöntemler: Tanımlayıcı olarak planlanan bu araştırmanın evrenini, Türkiye’deki 1, 2 ve 3. basamak sağlık hizmetlerinde görev yapan sağlık çalışanları oluşturmuştur. Araştırmada, kartopu örneklem seçim yöntemi kullanılmış ve araştırmaya katılmayı gönüllü olarak kabul eden sağlık çalışanları araştırma kapsamına alınmıştır. Veriler, kişisel bilgi formu, İkincil Travmatik Stres Ölçeği ve Pittsburgh Uyku Kalitesi İndeksi kullanılarak toplanmıştır. Verilerin tanımlayıcı istatistikleri frekans, yüzde, ortalama, standart sapma, medyan, minimum, maksimum olarak verilmiştir. İstatistiksel karşılaştırmalar için ANOVA, Kruskal-Wallis, Mann-Whitney U testi ve Spearman korelasyon analizi kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen veriler, SPSS (Statistical Package for Social Science) 22.0 istatistik programıyla analiz edilmiştir. Bulgular: Çalışmaya katılan sağlık çalışanların %45,2’si 31-40 yaşında, %77,6’sı kadın, %61,1’i lisans mezunu, %76,2’si hemşire/ebe, %64,4’ü evli, %43,9’unun çocuğu yok, %65’i eşi ve çocuklarıyla birlikte yaşamaktadır. Sağlık çalışanlarının %39,6’sı koronavirüs hastalığı-2019 [coronavirus disease-2019] (COVID-19)] testi pozitif çıkan hastaya bakım vermiş ve %9,2’sine COVID-19 tanısı konulmuştur. Sağlık çalışanlarının Pittsburgh Uyku Kalitesi İndeksi toplam puan ortalamalarının 8,84±3,58 olduğu saptanmıştır. Araştırmada çalışanların ikincil travmatik stres ölçeği puan ortalaması 45,01±15,51 olarak bulunmuştur. Sonuç: Bu çalışmayla bu grubun, uykusuzluk ve ikincil travmatik streslerinin yüksek olduğu tespit edilmiştir. Çalışmanın sonuçları doğrultusunda pandemi döneminde sağlık çalışanlarının çalışma saatlerinin planlanmasının çok dikkatli yapılması ve sirkülasyon yöntemiyle COVID-19 hastalarına bakmaları önerilebilinir.