Bölükbaşı, Özge

Özet Yapı denetimi, can ve mal güvenliğini temin etmek maksadıyla, yapıların yürürlükteki yapı mevzuatına, mevcut standartlara ve teknik kurallara uygun olarak inşasının denetim yoluyla sağlanmasıdır. Denetimler, 29.06.2001 tarihinde kabul edilen 4708 sayılı “Yapı Denetimi Hakkında Kanun” gereği yapı denetim firmaları tarafından gerçekleştirilmektedir. 4708 sayılı Kanun’da yer alan düzenlemeler sebebiyle, daha ziyade yapı denetim firmalarının yapı malikine ve idareye karşı sorumlulukları tartışılmaktadır. Zira, Kanun’un üçüncü maddesinde firmaların, yapı denetimi hizmet sözleşmesi ile borçlandıkları denetim faaliyetlerine aykırı davranmaları halinde, yapı malikine ve idareye karşı verdikleri zararlardan hukuken sorumlu oldukları düzenlenmektedir. Oysa ki, yapıların sağlıklı ve güvenli inşası sadece yapı malikini değil, yapıdan zarar görme ihtimali olan herkesi ilgilendirmektedir. Özellikle firmaların özensiz ve eksik denetimi nedeniyle yapının depremde zarar görmesi, o yapı ile hukuki bağı bulunan kimseleri maddi ve manevi olarak etkilemektedir. Bu sebeple çalışmamızda, yapı denetim firmalarının, denetim faaliyetleri sebebiyle depremde hasar alan yapıların üçüncü kişilere verdiği zararlardan doğan hukuki sorumluluğunu araştırmak, bu sorumluluğa dikkat çekmek ve etki eden diğer halleri de göz önünde tutarak sorumluluğu her açıdan değerlendirmek amaçlanmaktadır.

Fırat, Erhan

Alternatif uyuşmazlık çözüm yöntemlerinden arabuluculuk Amerikan hukuk sisteminde önemli bir yer tutmaktadır. Bu anlamda, bireyler arasındaki uyuşmazlıkların çözümünde aile arabuluculuğu da sıkça tercih edilen yöntemlerden biridir. Nitekim Amerika’da eyalet hukukları incelediğinde aile arabuluculuğu müesesesine ilişkin düzenlemelere sıklıkla rastlamak mümkündür. Söz konusu düzenlemelerde aile arabuluculuğunun kapsamlı bir şekilde ele alındığı görülmektedir. Diğer taraftan, eyalet hukukları dışında aile arabulucuğuna dair çok sayıda özel düzenleme de bulunmaktadır. Bu özel düzenlemelerden biri de çalışmamızın konusunu oluşturan Aile ve Boşanma Arabuluculuğuna Yönelik Uygulama Model Standartları1 adlı hukuki düzenlemedir. Bu düzenleme Amerikan Barolar Birliği Delegeler Meclisi tarafından son değişikleriyle birlikte 2001 yılında2 yayınlanmıştır. Bilindiği üzere aile arabuluculuğu ülkemiz açısından da uzunca bir süredir gündemdedir. Dolayısıyla çalışmamızda bu düzenlemenin tarihsel gelişim sürecine ve hükümlerine değinilerek Türk hukuku için böyle bir düzenlenin yararlı olup olmayacağı üzerinde durulacaktır.

Fırat, Erhan

Alternatif uyuşmazlık çözüm yöntemlerinden arabuluculuğun günümüzde gittikçe artan kullanımı kendisini aile uyuşmazlıklarının çözümünde de göstermektedir. Mukayeseli hukukta genelikle aile arabuluculuğu olarak ifade edilen arabuluculuğun bu şekli, artık uyuşmazlıkların türleri açısından da sınıflandırılmaya başlanmıştır. Bu anlamda, mukayeseli hukukta evlilik arabuluculuğu (marital mediation) olarak ifade edilen bir aile arabuluculuğu türü oluşmuştur. Her ne kadar Türkiye’de aile arabuluculuğu adı altında bir arabuluculuk mevzuatı veya kurumu henüz oluşturulmamış olsa da yürürlükteki 6325 sayılı HUAK’ın aile uyuşmazlıklarının çözümünde kullanımında hukuki bir engel de bulunmamaktadır. Diğer taraftan, aile arabuluculuğuna dair hüküm veya düzenlemelerin de yakın gelecekte hukukumuzda yer alacağı bilinmektedir. Zira bu anlamda Adalet Bakanlığı nezdinde bir takım bilimsel çalışmaların ve çalıştayların yapıldığı, konunun detaylı bir şekilde uzunca süredir ele alındığı; gerek görsel gerek yazılı basın yayın ortamlarında aile arabuluculuğunun Türk hukukunda yer alacağına dair kamuoyunun bilgilendirmesi amacıyla çeşitli haberler yapıldığı görülmektedir. Bu anlamda çalışmamızda da öncelikle aile arabuluculuğu kavramından bahsedilerek aile arabuluculuğunun bu türü üzerinde durulacak, konunun Türk Hukuku açısından örnek kabul edilecebilecek hukuki düzenlemelerine de yer verilecektir.

Çelik, Ferhat; Özbay, İbrahim

In our legal system, one of the most important ways to make it easier for the creditor to obtain the money owed to her is to have a pledge that secures the credit. Upon enforcement of the pledge by the pledgee in the event of default by the pledgor, the execution organs turn the pledge into cash. However, it is realised sometimes that the appraised value of the pledge cannot correspond to the credit either before or after it has been turned into cash. In the first case, the creditor is granted “temporary pledge deficit certificate” and in the second case “absolute pledge deficit certificate”. It is important to know in detail the legal character and consequences of these certificates that the creditor receives both for the law of property and for the debt enforcement and bankruptcy law. Against this backdrop, this article intends to analyse the “ pledge deficit certificate” by considering the views in the doctrine and supreme court decisions and aims to help the creditor have the necessary information about the “pledge deficit certificate” which is one of the most important means to make it easier for the creditor to obtain the money owed to her.

Çelik, Yeşim

Access to information, flow of information and spread of information are much easier thanks to technological developments and the spread of internet, which has resulted in potential violations of the legal security of individuals. Personal data is related to human rights in terms of the protection of private life. In other words, securing the right to be forgotten means the protection of the privacy of private life. For that reason, the main objective of the protection of personal data is to protect human rights and to assure the protection of private life. The first step of protecting personal data is associated with the right to be forgotten and personal data protection. In this regard, the right to be forgotten and related regulations related to the protection of personal data will contribute to the protection of private life. In this context, this study will problematize the connections among the three fundamental rights, private life/privacy, protection of personal data and, therefore, the right to be forgotten, within the context of the right to be forgotten by making use of deductive method proceeding from the general to the specific

Saydam, Mehmet; Öztürk, Nurten

Taksir, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla suçun kanuni tanımındayer alan neticenin öngörülmeyerek gerçekleştirilmesidir. Önceleri cezalandırılmayantaksirli davranışlar sanayileşme ve toplumsal gelişmeler neticesinde insanların farklıtehlikelerle karşılaşmalarına neden olduğundan ceza kanunlarında düzenlenmiş vecezalandırılmaya başlanmıştır.Çalışmada taksirin hukuki esası bakımından ileri sürülen teoriler ve 5237 sayılı TCKhükmü 765 sayılı TCK ile karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Ayrıca Alman Ceza Kanu- nu ve Anglo Sakson hukukunda taksir kavramından bahsedilmiştir. Taksirin şartları veçeşitleri Yargıtay kararları ışığında değerlendirilmiştir

Arslan, Kahan

At the states aiming of the rule of law principle, it is required to compensate thedamages emerged from the usage of public forces. Within that context; whilst thejudges and public prosecutors carrying out their judicial activities by using the publicforce if they cause damage, the state should compensate that damage came out ofmisconduct of the officials. That obligation, first of all, derived from Article 40 (3) ofthe Constitution. The same Article also regulated that the compensation paid to theinjured party by the state that obliged to pay, it has the right to recourse that to theofficial who caused to damage in question. It is regulated that under which circumstances the judges could be held personallyresponsible for their judicial activities at related provisions of the 6100 Law of CivilProcedure, the 5271 Law of Criminal Procedure and the 2802 Law of Judges and Pub- lic Prosecutors. In the light of these regulations, if the compensation paid by state as a conse- quence of an individual application, the civil liability of the judge arises. The right ofrecourse the compensation to the responsible judge is inherent at the principle ofrule of law. However; at the current regulations there is no provision related to the authorisedcourt for the case of recourse. Moreover, there is also no provision about the case ofrecourse that whom it should be addressed to whether the first instance courts judgeor the appeal courts judges, or to both.In that work we will analyse those two probable legal gaps and will make somepoints.

Cebre, Ayvaz

As is known sanction is the legal consequence adherent to the unfairnesses which constitute crime. Penalties are the most classical sanction type which has been applied for all along. Penalties have been used for three main aims in history. Those are; to provide criminals to take lesssons from the penalty (special preventive function), to dissuade people who have potential crime purpose (general preventive function) and to providejustice sensation in the community. The modern criminal law idea acknowledges existence of these aims, on the other hand, other aims such as readaption of crimininals to community and protection of community from dangerous crminals.Therefore,existence of new sanction types benfiting those aims have been required. In Turk law, in the name of “alternative sanctions for short term prison penalites” alternative sanction which is also designed with different ways in comparative law placed in modern criminal law for the aim of readaption of criminals to community. Moreover, another sanction type called “ security measures” arised in order to remove potential danger of criminals for community. As a consequence of this, nowadays as designed in law of many countries, in Turk law, sanctions are designed in two group as “penalties” and “security measures”. However, it can not be determined that alternative sanctions including compulsory public services must be assessed in context of which group. Therefore, we tried to determine the composition, legal basis and place of sanction of compulsory public services in sanction theory by analyzing the opinions in doctrine and Turk criminal law number 5237 in our article. In addition, we analyzed the legislation pursuant to compulsory publıc servıce as a sanctıon in comparative and Turk law. Lastly we tried to mention some problems concerning compulsory publıc servıce as a sanctıon

Kaşıkara, M. Serhat

What the notion of «civil rights and obligations» includes, which is put into words within the framework of the article 6 of the European Convention on Human Rights, offers a great importance in the application for both on one side -the ones who apply the European Court of Human Rights and the other- the European Court of Human Rights which adjudicates the applications done. For this specific consideration, what the civil rights and obligations are and what they include need to be bound, defined and known. In this study, in the light of the views in doctrine and the caselaw (jurisprudence) of the European Court of Human Rights, the notion of «civil rights and obligations» is assessed by reviewing and handled one by one according to the proceedings.