Başkan, Sebahat Atalıkoğlu; Kasımoğlu, Necla; Güneş, Demet

Amaç: Araştırma, hemşirelik öğrencilerinin nomofobi düzeyini ve sağlıklı yaşam becerilerini belirlemek amac ıyla yapıldı. Gereç ve Yöntemler: Tanımlayıcı türdeki araştırma Haziran-Temmuz 2021 ta- rihleri arasında Türkiye’nin doğusunda bir üniversitenin sağlık bilim- leri fakültesi hem şirelik bölümünde okuyan 336 ö ğrenci ile gerçekleştirildi. Araştırma verileri çevrim içi olarak kişisel bilgi formu, Nomofobi Ölçeği ve Sağlıklı Yaşam Becerileri Ölçeği kullanılarak top- landı. Araştırmanın verileri; sayı, yüzdelik, ortalama, independet t-testi, tek yönlü varyans analizi, Skewness ve Kurtosis testleri kullan ılarak SPSS 25 programında analiz edildi. Bulgular: Öğrencilerin Nomofobi Ölçeği’nden 83,79±28,09 puan ve Sa ğlıklı Yaşam Becerileri Ölçe- ği’nden ise 64,48±8,57 ortalama puan aldıkları belirlendi. Ayrıca cin- siyet, günlük internette geçirilen zaman, telefonu kontrol etme sıklığı, uyandığında telefona bakma durumu, akıllı telefon kullanım amacı ile Nomofobi Ölçeği toplam ortalama puan ı arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulundu (p<0,05). Sonuç: Öğrencilerin orta düzeyde nomofobi yaşadıkları ve sağlıklı yaşam becerilerinin olumlu yönde ol- duğu belirlendi. Bu nedenle sivil toplum kuruluşları ve üniversiteler iş birliği ile telefon bağımlılığını azaltıcı koruyucu ruh sağlığı program- larının oluşturulması ve uygulamaya konulması, gençlere internet kul- lanımı, bağımlılık yapan çevrim içi uygulamalardan uzak durma, stres ve olumsuz duygular ı ile başa çıkma, kişiler arası ilişkiler ve günlük yaşam aktiviteleri konusunda beceriler kazandırma, serbest zaman kul- lanımı gibi konularda eğitim verilmesi önerilmektedir.

Demirtürk Selçuk, Ezgi; Demirbag, Birsel Canan

Amaç: Bu araştırmanın amacı, sağlık çalışanlarında koronavirüs salgınının ikincil travmatik stres ve uyku kalitesiyle ilişkisini incelemektir. Gereç ve Yöntemler: Tanımlayıcı olarak planlanan bu araştırmanın evrenini, Türkiye’deki 1, 2 ve 3. basamak sağlık hizmetlerinde görev yapan sağlık çalışanları oluşturmuştur. Araştırmada, kartopu örneklem seçim yöntemi kullanılmış ve araştırmaya katılmayı gönüllü olarak kabul eden sağlık çalışanları araştırma kapsamına alınmıştır. Veriler, kişisel bilgi formu, İkincil Travmatik Stres Ölçeği ve Pittsburgh Uyku Kalitesi İndeksi kullanılarak toplanmıştır. Verilerin tanımlayıcı istatistikleri frekans, yüzde, ortalama, standart sapma, medyan, minimum, maksimum olarak verilmiştir. İstatistiksel karşılaştırmalar için ANOVA, Kruskal-Wallis, Mann-Whitney U testi ve Spearman korelasyon analizi kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen veriler, SPSS (Statistical Package for Social Science) 22.0 istatistik programıyla analiz edilmiştir. Bulgular: Çalışmaya katılan sağlık çalışanların %45,2’si 31-40 yaşında, %77,6’sı kadın, %61,1’i lisans mezunu, %76,2’si hemşire/ebe, %64,4’ü evli, %43,9’unun çocuğu yok, %65’i eşi ve çocuklarıyla birlikte yaşamaktadır. Sağlık çalışanlarının %39,6’sı koronavirüs hastalığı-2019 [coronavirus disease-2019] (COVID-19)] testi pozitif çıkan hastaya bakım vermiş ve %9,2’sine COVID-19 tanısı konulmuştur. Sağlık çalışanlarının Pittsburgh Uyku Kalitesi İndeksi toplam puan ortalamalarının 8,84±3,58 olduğu saptanmıştır. Araştırmada çalışanların ikincil travmatik stres ölçeği puan ortalaması 45,01±15,51 olarak bulunmuştur. Sonuç: Bu çalışmayla bu grubun, uykusuzluk ve ikincil travmatik streslerinin yüksek olduğu tespit edilmiştir. Çalışmanın sonuçları doğrultusunda pandemi döneminde sağlık çalışanlarının çalışma saatlerinin planlanmasının çok dikkatli yapılması ve sirkülasyon yöntemiyle COVID-19 hastalarına bakmaları önerilebilinir.

Bekar, Pınar; Arıkan, Duygu

Amaç: Çocukların televizyon izleme durumlarının davranış problemlerine etkisini incelemektedir.Gereç ve Yöntemler: Tanımlayıcı özellikte olan araştırmanın evrenini 2014-2015 eğitim-öğretim yılındaErzincan il merkezinde bulunan iki anaokulunda, beş yaş grubu çocuğu olan anneler oluşturmuştur. Araştırmadaörneklem seçimine gidilmeyip araştırmaya bütün çocuklar (159 kişi) alınmıştır. Yirmi bir kişininannesi çalışmayı kabul etmediği, 17 kişi anketleri eksik doldurduğu için 121 kişi ile çalışma yürütülmüştür.Veriler araştırmacı tarafından literatür taraması yapılarak oluşturulan soru formu ve “Çocuk DavranışlarınıDeğerlendirme Ölçeği” kullanılarak yüz yüze görüşme yöntemi ile toplanmıştır. Verilerintoplanmasından önce araştırmanın amacı annelere anlatılmış ve sözel izin alınmıştır. Etik kurul onayı,ebeveynlerden sözel ve ilgili kurumdan resmi yazılı izin alınmıştır. Bulgular: Çocukların isyankâr davranışlarboyutu puan ortalamasının 68,03±16,07, uyum boyutu puan ortalamasının 37,97±7,52, sosyal kaygıboyutu puan ortalamasının 39,74±9,25, çocuk davranışlarını değerlendirme ölçeği toplam puan ortalamasının148,39±25,21 olduğu bulunmuştur. Çalışma sonuçları, çocuğun televizyon izleme süresinin (gün) isyankârdavranışlarının boyutunu etkilediğini göstermektedir. Günde üç saat ve üzerinde televizyonseyreden çocukların, günde bir saat televizyon izleyen çocuklara göre isyankâr davranışlar boyutu puanlarınındaha yüksek olduğu saptanmıştır. Çocuğun televizyon izleme süresinin ailesi tarafından takipedilme durumunun çocuğun isyankâr davranışlarını etkilediği bulunmuştur. Çocuğunun televizyon izlemesinitakip etmeyen ailelerin, televizyon izlemesini takip eden ailelere göre isyankâr davranışlar boyutupuanlarının daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Sonuç: Çalışmada çocukların isyankâr davranışlar,uyum ve sosyal kaygı düzeyinin hafif düzeyde olduğu saptanmıştır. Bu sonuçlar doğrultusunda annelereçocuğunun izlediği televizyon programlarını denetlemesi önerilmektedir.