Yildirim, Nalan; Dağ, Engin; Korkmaz, Mustafa

Bu çalışmada, 2021 yılının vejetasyon döneminde Erzincan’daki 42 farklı lokaliteden Astragalus L. cinsine ait bitki örnekleri toplanmıştır. Yapılan bitki tayini çalışmaları sonucunda 12 takson (A. pennatulus, A. compactus, A. aduncus, A. xylobasis, A. angustifolius subsp. angustifolius, A. karamasicus,A. kurdicus, A. cancellatus, A. eriocephalus subsp. eriocephalus, A. lycius, A. microcephalus, A. lagurus) belirlenmiştir. Bunlardan 3’ü (Astragalus pennatulus, Astragalus karamasicus, Astragalus lycius) endemiktir. Belirlenen türler arasındaki genetik ilişkiler ISSR moleküler markırları ile araştırılmıştır. ISSR (kısa dizi tekrarları arası) yönteminde 16 primer (UBC868, UBC817, UBC807, UBC812, UBC816, UBC825, UBC824, UBC830, UBC836, UBC840, UBC848, UBC855, UBS856, UBC841, UBC842, UBC61) kullanılmıştır. PCR sonuçlarına gore, çalışılan primerler 100-2000 bç uzunluğunda bantlar vermiştir. ISSR primerlerine göre polimorfizm % 90.8 hesaplanmıştır. ISSR verileri ile UPGMA yöntemi kullanılarak dendrogramlar oluşturulmuştur. En yüksek genetik benzerlik A. kurdicus ile A. angustifolius supsp angustifolius taksonları arasında gözlenirken, en düşük genetik benzerlik A. angustifolius subsp angustifolius ile A. pennatulus taksonları arasında gözlenmiştir. Çalışılan bu markerlar Astragalus türleri arasındaki genetik benzerliği karakterize etmede uygun markırlar olduğunu ortaya çıkarmıştır.

Olgun, Murat; Ayter, Nazife Gozde; Agar, Guleray; Basçıftçı, Zekıye Budak; Yildirim, Nalan; Sunar, Serap

In this study, it was aimed to detect the differences of genotypes through the measurement of genetic distancein bread wheat (Triticum aestivum L.) genotypes. The genetic diversity of 12 bread wheat genotypes (Bozkır,Harmankaya 99, Altay 2000, Yıldırım, Bezostaja 1, Ahmetağa, Müfitbey, Aldane, Es 26, Alperbey, Atay 85 adEraybey) was examined through ISSR and IRAP techniques. As fast molecular techniques, ISSR and IRAP methodscan be effectively included in breeding programs both for genetic exploration and evaluation and for the protection ofelite breeding and production materials. 12 genotypes were classified into two main clusters in the dendrogramproduced by using the ISSR and IRAP markers. While Cluster I included Bozkır, Harmankaya 99, Altay 2000 andYıldırım, cluster II included Bezostaja 1, Ahmetağa, Müfitbey, Aldane, Es 26, Alperbey, Atay 85 and Eraybey.Furthermore, the results obtained in this study indicated that ISSR and IRAP methods were effective for the definitionof bread wheat genotypes.

Sarı, İdris; Kandemir, Ali

Tehdit altında tür olduğu öngörülen Ferulago glareosa Kemah, Erzincan (Türkiye)’de iki farklı habitat yamasında (Tip 1 ve Tip 2) yaşamaktadır. Bu çalışmada türe yönelik olası koruma çalışmalarına yön verebilmek için türün hem çiçek ziyaretçileri hem de ziyaretçilerin meyve tutumlarına etkileri araştırıldı. Ziyaretçi bollukları ve ziyaretçilerin meyve tutumlarına etkileri 2016 ve 2017 yıllarına yayılmış 8’er günde 2’şer saatlik zaman dilimlerinde gerçekleştirildi. İki habitat yamasındaki bireylerin meyve tutumları 60 bireyin 587 ışınındaki meyveler sayılarak saptandı. Tip 1 ve Tip 2 habitat yamalardaki meyve tutumlarının (0.11 ve 1.12 sırasıyla) istatiksel olarak oldukça farklı oldukları belirlendi. Türün meyve tutumuna Omophlus caucasicus’un en büyük zararı verdiği gözlemlendi. Habitat yamalarındaki değişik abiyotik koşulların ve türün çiçeklenme fenolojisinin türün böcek otçullarına görünürlüğünde etkin olduğu görüldü. Sonuç olarak, böcek otçulların türe verdiği zarar ile türün habitatlarındaki konumsal ve zamansal varyasyonlar arasında güçlü bir bağıntı olduğu saptandı.

Ertürk, Filiz Aygün; Agar, Guleray; Sunar, Serap

One of the most important environmental pollutants is cement dust. In this study, RAPD technology was used todefine the potential genotoxic impact of cement dust on plants. For this purpose, the DNA comparison of 12 plant species(Convolvulus sepium, Astragalus christianus, Taraxacum androssovii Medicago varia, Alyssum murale, Artemisiaspisigera, Falcaria vulgaris, Anchusa strigose, Glaucium leiocarpum, Salvia syriaca, Cryciata taurica Tragopogonalbinervis)collected from the areas of 10000 m (Control area) or 0-100 m away from Askale cement factory in Erzurum;was performed. 16 primers were used, and 390 bands were obtained. Important differences were observed in plant RAPDprofiles collected from 0-100 m areas when compared to their respective controls (10000 m away from the factory). Somebands in control plants got lost, and new band formations were observed. The Genomic template stability (GTS) valuedecreased significantly in plants collected from 0-100 m area as compared to the controls (%56.20). Soil samples from 0-100 m and control area were collected and examined for their heavy metal contents. According to the analysis results,Nickel, Cadmium, Zinc, Lead and Copper concentrations were found to be dramatically high in the soil collected from 0-100 m as compared to the control area. These results indicate that the high heavy metal content in the soil causes thechanges in RAPD profiles and GTS in plants. The data also indicated that RAPD and GTS assays are basic, effective andreproducible means of the genotoxicity control of environmental pollution.

Elverici, Mert; Özkütük, Recep Sulhi; Kılıç, Gizem; Kunt, Kadir Boğaç

With this study, the Vankeer’s funnel-web spider Tegenaria vankeerorum of the family Agelenidae is recorded for the first time from Turkey. T. vankeerorum has been sampled with both sexes from Muğla and Antalya provinces, located at the Aegean and Mediterranean regions of Turkey, which was originally described on single sex (male) from Rhodos Island of Greece in 2013. The characteristics of the species, descriptions of copulatory organs and photographs (female copulatory organ for the first time) are presented. Specimens from Turkey completely resemble the original description and the female copulation organ is unique with the structure of receptacula, it can be easily identified from the other members of the genus either from the World or Turkey.

Sözen, Emel; Hilooğlu, Muhip; Kandemir, Ali; Yücel, Ersin

Onosma discedens is endemic species having considerable narrow distribution in Erzincan (Turkey) Region. In this study, we investigated the germination behavior of Onosma discedens with different concentrations of NaCI, HCl, KNO3, GA3 (100 and 200 ?M) or hot-cold stratification/mechanical scarification. Seeds under the light and dark treatments were exposed to a photoperiod of 8 h light/16 h dark hours with a 23/18 °C thermoperiod. Germination rates increased with KNO3-100 µM (% 12), GA3-100 µM (% 25), GA3-200 µM (% 35), HCI-100 µM (% 9) treatments when compared to the control. The highest speed of germination index was obtained at concentrations of 100-200 µM KNO3. Overall, our results will provide valuable data for ex situ conservation of endemic Onosma discedens.

Korkmaz, Mustafa

Bu çalışmada, Türkiye'nin Doğu Anadolu bölgesinde, Avrupa-Sibirya ve İran-Turan fitocoğrafik bölgelerinin kesişim noktasında ve B7 karesi içinde yer alan Erzincan iline bağlı Çayırlı ilçesinin florası araştırılmıştır. İlçeye 2011 2013 vegetasyon dönemlerinde arazi gezileri düzenlenmiş ve çok sayıda bitki örneği toplanmıştır. Daha sonra bitkilerin herbaryumu ve teşhis çalışmaları tamamlanmıştır. Araştırma sonunda, 67 familya'ya ve 255 cins'e ait toplam 591 tür ve tür altı takson tespit edilmiştir. Bu taksonlardan 5'i Pteridophyta (Eğreltiler), 584'ü Spermatophyta (Tohumlu bitkiler) divizyolarında yer almaktadırlar. Spermatophyta divizyosundaki taksonlardan 2'si Gymnospermae, 582'si Angiospermae altdivizyolarına aittirler. Angiospermae altdivizyosundaki taksonlardan 514 (% 88)'ü Dicotyledoneae, 70 (% 12)'i Monocotyledoneae sınıflarında yer almaktadırlar. Bitki taksonların fitocoğrafik bölgelere göre dağılımı şu şekildedir. İran-Turan 234 (% 39,59), Avrupa-Sibirya 65 (% 11,99) ve Akdeniz 21 (% 3,55)'dir. Çok bölgeli veya bölgesi bilinmeyen taksonlar ise 271 (%45,85)'dir. Taksonların 139'u Türkiye'ye endemik olup endemizm oranı % 23, 52'dir. Nadir bitkilerin sayısı ise 12 (%2,03)'dir. En çok takson içeren 5 familyanın sırası şöyledir; Asteraceae 84 (% 14,21), Lamiaceae 54 (% 9,13), Caryophyllaceae 44 (% 7,45), Fabaceae 43 (% 7,28) ve Brassicaceae 38 (% 6,43). En çok takson içeren 5 cinsin sırası şöyledir; Silene L. 19 (3,21 %); Astragalus L. 17 (2,88 %); Centaurea L., Rosa L. ve Salvia L. 13 (2, 20 %); Allium L. 11 (1,86 %); Ranunculus L. 10 (1,69 %).

Karakurt, Emriye; Korkmaz, Mustafa

Local names and medicinal uses of totally 132 plants from 39 families were determined as result of the research conducted for determining the plants used for medicinal purposes by local people of Kelkit district. The biggest five families in terms of their number of taxa were found as Rosaceae (19 taxa), Asteraceae (17 taxa), Lamiaceae (14 taxa), Apiaceae (7 taxa), and Orchidaceae (6 taxa). The mostly used parts of the plants were found respectively as the whole plant (42 taxa), flower (31 taxa), fruit and leaf (29 taxa for each), root (16 taxa) and stem (10 taxa). Distribution of the plant taxa to the phytogeographical regions were determined as Irano-Turanian as 26, EuroSiberian as 18, Mediterranean as 4, and taxa of unknown region or multi-zone as 84. A total of 11 taxa (8.33%)were found to be endemic. The local people have mostly used medicinal plants for gastrointestinal disturbance (47 plants), urinary tract disorders, and infectious problems (45 plants), asthma, bronchitis, cough and flu infections (45 plants), kidney stone and discomfort (25 plants), and the diabetes (21 plants). The most common using method of plants is making tea (infusion). Also, side effects of some plants in the study were also determined. The study results were also compared with the results of other studies carried out in nearby areas, and it was determined that medicinal uses of 51 taxa were revealed in this study for the first time.

Turgut, Nevzat; Korkmaz, Mustafa

Bu çalışmada, Ergan Dağı'nın florası araştırılmıştır. Bu dağ, Avrupa-Sibirya ve İran-Turan fitocoğraya bölgelerinin kesişim noktasında, Anadolu Çaprazı üzerinde ve B7 karesi içinde yer almaktadır. Araştırma sonucunda, 60 familya ve 193 cinse bağlı toplam 356 takson tespit edilmiştir. 60 familyadan 1'i Pteridophyta, 59'u Spermatophyta bölümünde yer almaktadır. Spermatophyta bölümüne dahil olan familyalardan 2'si Gymnospermae, 57'si Angiospermae sınıfına aittir. Angiospermae sınıfına dahil olan familyalardan 48 (% 80)'i Dicotyledoneae, 9 (% 15)'u da Monocotyledoneae sınıfında yer almaktadır. Belirlenen türlerin fitocoğrafya bölgelerine göre dağılımı şöyledir: İran-Turan 129 (% 36,23), Avrupa-Sibirya 32 (% 8,98), Akdeniz 11 (% 3,08) ve coğrafi bölgesi bilinmeyenler 184 (%51,68)'dür. Taksonların 72'si endemik olup endemizm oranı % 20,22'dir. B7 karesi için yeni kayıt taksonların sayısı 28 (% 7,8 )'dir. En çok takson ihtiva eden 5 familyanın ve cinsin sırası şöyledir; Familyalar: Asteraceae 49 (% 13,76), Lamiaceae 35 (% 9,83), Brassicaceae 27 (% 7,58) Fabaceae 24 (% 6,74) ve Caryophyllaceae 24 (% 6,74); Cinsler: Astragalus L.11 (% 3,08), Silene L. 9 (% 2,52), Salvia L. 9 (% 2,52), Campanula L. 8 (% 2,24) ve Allium L. 7 (% 1,96).

Altinordu, Fahim; Kandemir, Ali; Martin, Esra

Sonchus erzincanicus Matthews (Asteraceae) Türkiye için endemiktir ve doğal olarak Erzincan’da yayılış gösterir. Bu çalışmada, Erzincan’dan toplanan Sonchus erzincanicus türünün somatik kromozom sayısı belirlendi ve karyotip analizi yapıldı. Türün kromozom sayısı 2n=18 olarak tespit edildi. Bu türün Görüntü Analiz Sistemi aracılığı ile Karyotip Analizi yapıldı. Haploit kromozom uzunluğu 20.11 μm’dir ve en küçük kromozom 1.63 μm en büyük kromozom ise 2.97 μm uzunluğundadır. Türün karyotip formülü altı median ve üç submedian kromozom tiplerinden oluşmaktadır. Bu türün karyotip analizi ilk defa çalışmamızda analiz edildi.