Zihinsel yetersizliği olan çocuğa sahip ebeveynlerin problem çözme becerileri ile yaşam doyumlarının incelenmesi

Bu araştırmada, zihinsel yetersizliği olan çocuğa sahip ebeveynlerin problem çözme becerileri ile yaşam doyumlarının incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma, ilişkisel tarama modelinde betimsel bir çalışmadır. Araştırmanın çalışma grubunu 2017- 2018 eğitim öğretim yılında Erzincan İl Merkezindeki Sümer Özel Eğitim Mesleki Eğitim Merkezi Okulu 'nda ve Milli İrade Özel Eğitim İş Uygulama Merkezi Okulu 'nda eğitim gören, zihinsel yetersizliği olan 138 çocuğun ebeveyni oluşturmaktadır. Katılımcılara Kişisel Bilgi Formu, Yaşam Doyumu Ölçeği ve Yetişkinlerde Problem Çözme Ölçeği uygulanmış, elde edilen veriler SPSS (Statistical Package for Social Sciences) for Windows 20.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Elde edilen verilerin analizinde normallik varsayımının karşılandığı durumlarda parametrik analiz yöntemlerinden Pearson Korelasyon Analizi, Bağımsız Örneklem t Testi ve Regresyon analizi, normallik varsayımının karşılanmadığı durumlarda parametrik olmayan testlerden Kruskal Wallis H ve Mann Whitney U Testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgularda, zihinsel yetersizliği olan çocuğa sahip ebeveynlerin yaşam doyumu ve problem çözme becerilerinin, cinsiyete, gelir durumuna, çocuklarının tanısına ve çocuklarının aldığı özel eğitim süresine göre farklılaştığı bulunmuştur. Buna karşın yaş, eğitim düzeyi ve çocuğunun birden fazla engelinin olması gibi değişkenlerin yaşam doyumu ve problem çözme becerileri ile ilişkili olmadığı görülmüştür. Ayrıca zihinsel yetersizliği olan çocuğa sahip ebeveynlerin problem çözme becerisinin, gelir durumunun, çocuklarının aldığı özel eğitim süresinin ve tanı durumunun yaşam doyumunun anlamlı bir yordayıcısı olduğu görülmektedir.

The aim of this study is to investigate the problem solving skills and life satisfaction of parents having children with mental retardation. Relational Screening Method has been used in this research. It is a descriptive study. The study group has comprised of parents of 138 children having mentally handicapped at Sumer Special Education Vocational Training Center (School) and at Milli İrade Special Education Practice Center (School) in province of Erzincan in 2017-2018 academic year. Personal Information Form, The Satisfaction with Life Scale and Problem Solving Scale for adults have been conducted for participants. The data have been analyzed by SPSS (Statistical Package for Social Sciences) 20.0 statistical program. When the normality assumptions are met, parametric tests like Pearson Correlation Analysis, Independent Sample t Test and Regression Analysis. have been used, otherwise nonparametric tests like Kruskal Wallis H and Mann Whitney U Test have been used When the results of the study have been evaluated, it has been observed that life satisfaction and problem solving skills of parents having children with mental retardation become different according to gender, income status, diagnosis of their children and how long their children have had special education. However; it has been determined that there is no relationship between some variables such as age, educational status, the child with multiple disabilities and their life satisfaction, also their problem solving skills. In addition, it has been detected parents' -having a child with mental disabilities-problem solving skills, income status, special education period of children and diagnosis of their children predicted life satisfaction significantly.