Sosyal bilgiler öğretmenlerinin okul dışı öğrenme ortamları ile ilgili görüşleri (Erzincan ili örneği)

Araştırmanın amacı, Erzincan’da görev yapan Sosyal Bilgiler öğretmenlerinin okul dışı öğrenme ortamlarının öğrenme üzerindeki etkilerine ve ortamların kullanımına ilişkin görüşlerini belirlemektir. Araştırmada, nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması deseni kullanılmıştır. Çalışma grubunu, 2025–2026 eğitim-öğretim yılında Erzincan ilinin merkez ilçesindeki devlet ve özel ortaokullarda görev yapan 31 Sosyal Bilgiler öğretmeni oluşturmuştur. Veriler, uzman görüşleri doğrultusunda hazırlanan görüşme formu aracılığıyla toplanmıştır. Açık uçlu sorulardan elde edilen veriler içerik analiziyle çözümlenmiş; belirlenen tema ve alt temalar, araştırmanın alt problemleri doğrultusunda betimsel olarak sunulmuş ve doğrudan alıntılarla desteklenmiştir. Kapalı uçlu sorulardan elde edilen verilerin analizinde frekans ve yüzdeye dayalı betimsel istatistiklerden yararlanılmıştır. Bulgular, öğretmenlerin okul dışı öğrenme ortamlarını yalnızca gezi alanları olarak değil, “insanın olduğu her yer” ve “yaşayarak öğrenme sunan her ortam” biçiminde tanımladıklarını göstermiştir. Öğretmenler, bu ortamların öğrenci gelişimine çok yönlü katkı sağladığını belirtmişlerdir. Ayrıca bu ortamların etkili kullanılabilmesi için belediyeler, müzeler ve üniversitelerle sistematik iş birliği kurulması gerektiğini vurgulamışlardır. Öğretmenlerin önerileri; finansal destek sağlanması, etkinliklerin öğretim programına doğrudan dâhil edilmesi ve bürokratik işlemlerin sadeleştirilmesi üzerinde yoğunlaşmıştır. Araştırma, okul dışı öğrenme uygulamalarının geliştirilmesine yönelik yerel veriler sunmuştur.

This study aimed to determine Social Studies teachers’ views on the effects and use of out-of-school learning environments in Erzincan. A qualitative case study design was employed. The participants were 31 Social Studies teachers working in public and private secondary schools in Erzincan’s central district during the 2025–2026 academic year. Data were collected using an interview form prepared with expert input. Responses to open-ended questions were analyzed through content analysis; the resulting themes and subthemes were presented descriptively according to the research subproblems and supported by direct quotations. Closed-ended responses were analyzed using frequency- and percentage-based descriptive statistics. Findings showed that teachers viewed out-of-school learning environments broadly, not only as field-trip sites, but as “anywhere people are present” and “any environment offering experiential learning.” Teachers reported that these environments contributed to student development in multiple ways. They emphasized systematic cooperation with municipalities, museums, and universities for effective use. Their recommendations focused on financial support, direct integration of activities into the curriculum, and simplified bureaucratic procedures. The study provided valuable local evidence for improving out-of-school learning practices in Erzincan’s educational context.