Kösedağ Savaşı sonrası kurulan beyliklerin Anadolu'nun Türkleşmesine ve İslamlaşmasına etkisi

Sosyal ve siyasi açıdan bakıldığında Anadolu coğrafyasında tarihin her döneminde hareketlilik olmuştur. Selçukluların, 1071 Malazgirt Savaşından sonra Anadolu'yu fethederek burada Türkiye Selçuklu Devletini (1075-1308) kurdular. 1243 yılında Kösedağ Bozgunu Türkiye Selçuklu Devletinin Moğol hâkimiyetine girmesine neden olmuştur. Artık bu tarihten sonra Moğolların Anadolu'yu sık sık istila etmeleri ve baskınlarıyla Selçuklu Devleti'nin 1308 yılında yıkılması ve 1335 yılında da İlhanlı hükümdarı Ebu Said Bahadır Han'ın vefat etmesi üzerine Anadolu'daki Türkmen beylerinin daha rahat hareket etmesini sağlamıştır. XIII. yüzyılda Moğol istilasıyla uçlara yerleşen Türkmenler; Karamanoğulları, Germiyanoğulları, Hamidoğulları, Saruhanğulları, Karasioğulları, İnançoğulları, Eşrefoğulları, Menteşeoğulları, Candaroğulları, Pervaneoğulları, Ramazanoğulları, Taceddinoğulları, Sahibataoğulları, Dulkadiroğulları, Çobanoğulları, Aydınoğulları beylikleri kurulmuştur. Moğol istilası sonrası Anadolu'nun bozulan siyasi ve sosyal yapısının beylikler tarafından yeniden nasıl düzeltilip kurumsal bir kimlik kazandırıldığı ve kurdukları müesseseler ile Anadolu'nun Türkleşmesi ve İslamlaşma sürecine katkılarını tezim çerçevesinde kapsamlı şekilde ele almaya çalıştık.

In terms of social and political perspectives, there has always been mobility during any period of history in Anatolia. After the 1071 Battle of Manzikert, Seljuks conquered Anatolia and founded the Anatolian Seljuk State (1075 to 1308). Kösedağ defeat in 1243 caused the Anatolian Seljuk State to succumb to the Mongol domination. Later on, the overthrow of the Anatolian Seljuk State in 1308 as a result of the frequent invasions of Anatolia and raids by the Mongols and the death of Ilhanli ruler Ebu Said Bahadir Khan in 1335 led the Turkmen principalities in Anatolia to move more freely. Turkmens, settled at the far ends of the country due to the Mongol invasions in the 13th century, established Karamanogullari, Germiyanogullari, Hamidogullari, Saruhanogullari, Karasiogullari, Inancogullari, Esrefogullari, Menteseogullari, Candarogullari, Pervaneogullari, Ramazanogullari, Taceddinogullari, Sahibataogullari, Dulkadirogullari, Cobanogullari, Aydinogullari principalities. After the Mongol invasion, I tried to comprehensively examine how the deteriorated political and social structure of Anatolia was restored by the principalities and how these principalities contributed to an institutional identity and to the Turkification and the Islamization process of Anatolia through the institutions they established.