İbn Sa'd'ın (Ö. 230/845) et-Tabakâtü'l-Kübrâ adlı eserinde cerh ve ta'dil metodu

Dinimizin ilk ve en önemli kaynağı Kur'ân'dır. İkinci önemli kaynağı ise sünnettir. Sünnetin korunması ve sonraki nesillere aktarılması için zaman içinde çeşitli yöntemler geliştirilmiş ve böylece hadis ilmi ortaya çıkmıştır. Hadislerin sıhhati çoğunlukla senedlerine göre değerlendirildiğinden hadis ilminde rical ve cerh-tadil ilmi ön plana çıkmıştır. Bunlar ise isnad ve metin'dir. Hadislerin Peygamber'den (s.a.s) sahih bir şekilde rivayet edilmesi öncelikle senede dair bir ilim dalıdır. İsnadı sahih görülen hadisler ayrıca değerlendirmeye alınır. İsnad bir nevi hadis ilminin sigortasıdır. Zira rivayetler raviler aracılığıyla nakledilmekte ve onların güvenirliğine göre değer kazanmaktadır. Ravileri konu alan Rical ilmi de bu bağlamda önemli ilim dalı kabul edilmiştir. Bu tezin amacı İbn Sa'd'ın kaleme almış olduğu et-Tabakât'ta cerh ve tadil metodu açısından aktardığı bilgileri hadis bilim dalı bağlamında incelemektir. Özellikle nakillerde kullandığı cerh ve ta'dîl lafızlarını incelemek suretiyle onun hadisçiliğine dair bazı tespitlerde bulunabilmektir. İbn Sa'd daha ziyade siyer ilminde tanınmış İslâm âlimidir. Ancak o, aynı zamanda hadis tarihinin erken dönemlerinde yaşamış iyi bir muhaddistir. Siyer ve İslam tarihi alanında değerli bilgiler vermekle birlikte mezkûr eseri, hadis alanında meşhur raviler hakkında malumat aktaran ilk hadis eserlerindedir. Bu tezde İbn Sa'd'ın et-Tabakât adlı eserinde, ravilerin cerh ve ta'dîl edilme yöntemleri analiz edilmiştir.

The first and most important source of our religion is the Qur'an. The second important source is sunnah. Various methods have been developed over time to preserve the sunnah and transfer it to the next generations, and thus the science of hadith has emerged. Since the soundness of the hadiths is mostly evaluated according to their proofs, the science of rical and cerh-tadil came to the fore in the science of hadith. These are the isnad and the text. In particular, the science of cerh and ta'dil is of great importance for the research of narrators and hadiths. The authentic transmission of hadiths from the Prophet (pbuh) is primarily a branch of science about the year. The hadiths whose isnads are considered authentic are also taken into consideration. Isnad is a kind of insurance of hadith science. Because narrations are transmitted through narrators and gain value according to their reliability. The science of Rical, which deals with the narrators, has also been accepted as an important branch of science in this context. The aim of this thesis is to examine the information conveyed by Ibn Sa'd in terms of the method of cerh and amendment in et-Tabakât, in the context of the science of hadith. It is to be able to make some determinations about his hadithism, especially by examining the cerh and ta'dil words he used in his transmissions. Ibn Sa'd is a well-known Islamic scholar in the science of siyer. However, he is also a good hadith scholar who lived in the early history of hadith. Besides providing valuable information in the field of Siyer and Islamic history, his work is among the first hadith works that convey information about famous narrators in the field of hadith. In this thesis, the methods of cerh and ta'dil of the narrators in Ibn Sa'd's work called et-Tabakât were analyzed. In addition, the information that Ibn Sa'd conveyed about hadith scholars based on the scholars he took as a reference was also emphasized.