Ergenlerde dijital oyun bağımlılığı, bilişsel esneklik ve stresle baş etme tarzlarının incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, bilişsel esnekliğin dijital oyun bağımlılığı üzerindeki etkisinde stresle baş etme tarzlarının aracı rolünü incelemektir. Çalışma, Erzincan ilinde bulunan üç farklı Anadolu lisesinde öğrenim gören 9., 10., 11. ve 12. sınıf öğrencileriyle yürütülmüş olup, toplam 414 öğrenci araştırmaya katılmıştır. Veri toplama aracı olarak "Kişisel Bilgi Formu", "Dijital Oyun Bağımlılığı Ölçeği", "Bilişsel Esneklik Ölçeği" ve "Çocuk ve Ergenler İçin Baş Etme Ölçeği" kullanılmıştır. Bu çalışmada verilerin analizi; Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Katsayısı, Bağımsız Örneklemler T Testi, Bağımsız Örneklemlerde Tek Yönlü Varyans Analizi ve PROCESS Makro (Model 4) yöntemleri ile yapılmıştır. Araştırma bulgularına göre, dijital oyun bağımlılığı ile bilişsel esneklik arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Dijital oyun bağımlılığı ile baş etme tarzlarından yardım arama ve problem çözme boyutları arasında negatif yönde anlamlı ilişkiler bulunurken; bilişsel kaçınma ve davranışsal kaçınma boyutlarıyla pozitif yönde anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir. Bilişsel esnekliğin dijital oyun bağımlılığı üzerindeki etkisinde baş etme tarzlarından "yardım arama" boyutunun aracı rol oynadığı belirlenmiştir. Katılımcıların dijital oyun bağımlılığı ölçeğinden aldıkları puanların; cinsiyet, anne-baba birlikteliği ve günlük dijital oyun oynama sürelerine göre anlamlı düzeyde farklılık gösterdiği saptanmıştır.

The aim of this study is to examine the mediating role of coping styles in the effect of cognitive flexibility on digital game addiction. The study was conducted with 9th, 10th, 11th, and 12th grade students studying at three different Anatolian high schools in Erzincan, with a total of 414 students participating in the research. As data collection tools, the "Personal Information Form," "Digital Game Addiction Scale," "Cognitive Flexibility Scale," and "Coping Scale for Children and Adolescents" were used. In this study, data analysis was performed using the Pearson Product-Moment Correlation Coefficient, Independent Samples t-Test, One-Way Analysis of Variance (ANOVA), and the PROCESS Macro (Model 4) method. According to the findings of the research, a significant negative correlation was found between digital game addiction and cognitive flexibility. While significant negative correlations were identified between digital game addiction and the coping styles of help-seeking and problem-solving, significant positive correlations were found with cognitive avoidance and behavioral avoidance. It was determined that the help-seeking dimension of coping styles played a mediating role in the effect of cognitive flexibility on digital game addiction. The digital game addiction scores of the participants were found to differ significantly according to gender, parental marital status, and daily digital game playing time.