İlkokul çocuklarında mutluluk ve mizaç ilişkisinin incelenmesi

İnsan yaşamının giderek daha karmaşık ve zor bir hal almasıyla birlikte mutluluk kavramının, son zamanlarda daha fazla önem kazandığı görülmektedir. Literatürde mutluluk üzerine yapılan çalışmalarla birlikte farklı alanlarda yapılmış pek çok tanım ve mutluluğu etkileyen faktör ortaya koyulmuştur. Bunların en önemlilerinden biri ise kişiliğin öncüllerinden biri olarak kalıtsal bir şekilde çocuğa geçtiği ifade edilen mizaçtır. Mizaç, bebeklik döneminde ortaya çıkan bireysel farklılıkları yansıtan farklı davranış boyutları olarak tanımlanmaktadır. Mutluluk kavramı ise genel olarak bireyin hayatından memnun olması, iyi olma hâli ve saadete ulaşması şeklinde açıklanmaktadır. Bu bağlamda çalışmanın amacı, ilkokul çağındaki çocukların mizaçları ile mutlulukları arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırma, 2023–2024 eğitim-öğretim yılı güz yarıyılında Erzincan ili merkezinde eğitim gören ilkokul dördüncü sınıf öğrencileri ve velilerinden/vasilerinden oluşan bir örneklem üzerinde yürütülmüştür. Katılımcı bilgi formu, EAS Mizaç Ölçeği, Öznel Mutluluk Ölçeği ve Oxford Mutluluk Ölçeği'nden oluşan anket formu aracılığıyla basit seçkisiz örnekleme yöntemi kullanılarak 242 öğrenci ve ilgili öğrencilerin velilerine/vasilerine ulaşılmıştır. Bulgular, mizacın alt boyutlarından duygusallık ve sosyallik ile mutluluk arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğunu, bununla beraber, mizacın aktivite boyutu ile mutluluk arasında ise istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olmadığını ortaya koymaktadır.

As life becomes more complex, the concept of happiness has gained importance. Literature presents various definitions and factors influencing happiness, among which temperament, a hereditary precursor to personality, is considered key. Temperament is defined as the set of behavioral dimensions that reflect individual differences emerging during infancy. The concept of happiness, on the other hand, is generally described as an individual's satisfaction with life, sense of well-being, and attainment of contentment. In this context, the present study aims to examine the relationship between temperament and happiness among primary school children. The research was conducted on a sample of fourth-grade primary school students studying in primary schools in the city center of Erzincan and their parents or guardians during the fall semester of the 2023-2024 academic year. Using convenience sampling method, data were collected from 242 students and their parents or guardians through a questionnaire that included a Participant Information Form, the EAS Temperament Survey, the Subjective Happiness Scale, and the Oxford Happiness Questionnaire. The findings revealed a statistically significant relationship between the emotionality and sociability dimensions of temperament and happiness. However, no significant relationship was found between the activity dimension of temperament and happiness.