İLKOKUL VE ORTAOKUL ÖĞRENCİLERİNİN KENDİ OYUNLARINA YÖNELİK ALGILARININ İNCELENMESİ

ArticleAçık Erişim

Özet

Oyunu sınıf ortamına taşıyan eğitimcilerin en büyük sorunlarından bir tanesi oyunu çocukların bakış açısından değerlendirememektir. Çocukların, oyunu bir araç olarak mı yoksa bir amaç olarak mı gördükleri oyunun eğitim ortamlarındaki kullanımında fayda sağlayabilir. Çocuk için oyun etkinlik midir yoksa sosyalleşme aracı mıdır? Bireysel bir faaliyet midir yoksa grup faaliyeti midir? Boş zaman etkinliği midir yoksa aktif olmak mıdır? Bu sorulara çocuklar tarafından verilecek cevaplar, oyunun kuramsal olarak detaylı bir şekilde açıklanabilmesini ve oyunun eğitim ortamlarındaki kullanımlarında daha planlı uygulamaların yapılmasına olanak sağlayacaktır. Bu doğrultuda araştırmanın amacı; ilkokul 4 ve ortaokul 5-6. sınıfların kendi oyunlarına yönelik algılarının incelenmesi olarak belirlenmiştir. Araştırma; Erzincan İli merkez ilçe, ilkokul ve ortaokullarında öğrenim gören 231 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma sürecinde Barnett (2013) tarafından geliştirilen ve araştırmacılar tarafından uyarlama çalışmaları yapılan “Çocukların Oyunlarına Yönelik Algı Ölçeği” (ÇOYA) kullanılmıştır. Araştırmaya katılan ilkokul 4 ile ortaokul 5 ve 6. sınıflarda öğrenim gören öğrenciler için oyunun daha çok sosyal olmak ve bir şeylerle meşgul olmak bağlamında değerlendirildiği ifade edilebilir. Öğrencilerin oyun oynama nedenleri arasında ilk sırada “eğlenmek amacıyla” oyun oynamak yer alırken, son sırada “öğrenmek amacıyla oyun oynarım” tercihinin oluştuğu gözlenmektedir. Öğrenmek için oyun oynarım ifadesini kullanan öğrenciler için oyun etkinliğinin karşılığı aktif olmaktır. Öğrencilerin öğrenme sürecinde pasif olmayı sevmedikleri araştırmanın sonuçları arasında yer almaktadır. Öğrencilerin grupla oyunlar oynamayı daha fazla tercih ettikleri, bu algılarının sınıf değişkeni açısından farklılaştığı ve öğrencilerin çoğunluğunun kendi oyunlarına, ne oynayacaklarına kendilerinin karar veremedikleri araştırmadan elde edilen sonuçlar arasında ifade edilmektedir.

Anahtar Kelimeler

RDL Kalıcı Bağlantı (PID)
https://rdlopen.rawdatalibrary.net/r/ebyu/20154Resmi atıflarda kullanılan kalıcı adres
Tam Kayıt
AlanDeğerDil
dc.contributor.authorKAŞKAYA, Alper
dc.contributor.authorÜNLÜ, IHSAN
dc.date.accessioned2026-10-18T21:12:03.177664736Z
dc.date.available2026-10-18T21:12:03.177664736Z
dc.date.issued2018
dc.description.abstractOyunu sınıf ortamına taşıyan eğitimcilerin en büyük sorunlarından bir tanesi oyunu çocukların bakış açısından değerlendirememektir. Çocukların, oyunu bir araç olarak mı yoksa bir amaç olarak mı gördükleri oyunun eğitim ortamlarındaki kullanımında fayda sağlayabilir. Çocuk için oyun etkinlik midir yoksa sosyalleşme aracı mıdır? Bireysel bir faaliyet midir yoksa grup faaliyeti midir? Boş zaman etkinliği midir yoksa aktif olmak mıdır? Bu sorulara çocuklar tarafından verilecek cevaplar, oyunun kuramsal olarak detaylı bir şekilde açıklanabilmesini ve oyunun eğitim ortamlarındaki kullanımlarında daha planlı uygulamaların yapılmasına olanak sağlayacaktır. Bu doğrultuda araştırmanın amacı; ilkokul 4 ve ortaokul 5-6. sınıfların kendi oyunlarına yönelik algılarının incelenmesi olarak belirlenmiştir. Araştırma; Erzincan İli merkez ilçe, ilkokul ve ortaokullarında öğrenim gören 231 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma sürecinde Barnett (2013) tarafından geliştirilen ve araştırmacılar tarafından uyarlama çalışmaları yapılan “Çocukların Oyunlarına Yönelik Algı Ölçeği” (ÇOYA) kullanılmıştır. Araştırmaya katılan ilkokul 4 ile ortaokul 5 ve 6. sınıflarda öğrenim gören öğrenciler için oyunun daha çok sosyal olmak ve bir şeylerle meşgul olmak bağlamında değerlendirildiği ifade edilebilir. Öğrencilerin oyun oynama nedenleri arasında ilk sırada “eğlenmek amacıyla” oyun oynamak yer alırken, son sırada “öğrenmek amacıyla oyun oynarım” tercihinin oluştuğu gözlenmektedir. Öğrenmek için oyun oynarım ifadesini kullanan öğrenciler için oyun etkinliğinin karşılığı aktif olmaktır. Öğrencilerin öğrenme sürecinde pasif olmayı sevmedikleri araştırmanın sonuçları arasında yer almaktadır. Öğrencilerin grupla oyunlar oynamayı daha fazla tercih ettikleri, bu algılarının sınıf değişkeni açısından farklılaştığı ve öğrencilerin çoğunluğunun kendi oyunlarına, ne oynayacaklarına kendilerinin karar veremedikleri araştırmadan elde edilen sonuçlar arasında ifade edilmektedir.
dc.identifier.eissn2146-1961
dc.identifier.endpage1641
dc.identifier.issue33
dc.identifier.startpage1623
dc.identifier.urihttps://rdlopen.rawdatalibrary.net/r/ebyu/20154
dc.identifier.volume9
dc.language.isoen
dc.relation.ispartofUluslararası Avrasya Sosyal Bilimler Dergisi
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccess
dc.subjectEğitim
dc.subjectEğitim Araştırmaları
dc.subjectMüzik
dc.titleİLKOKUL VE ORTAOKUL ÖĞRENCİLERİNİN KENDİ OYUNLARINA YÖNELİK ALGILARININ İNCELENMESİ
dc.typeArticle
dspace.entity.typePublication
rdl.citation.trdizin0
rdl.departmentERZİNCAN BİNALİ YILDIRIM ÜNİVERSİTESİ
rdl.source.indexTRDIZIN