PEKİŞTİRMELİ ÖĞRENME İLE İNSANSIZ HAVA ARACI ROTALAMASI

Özet

Bu çalışma, otonom insansız hava aracı (İHA) rotalaması problemini pekiştirmeli öğrenme bağlamında ele almakta ve Deep-Q-Network (DQN) ile Soft Actor-Critic (SAC) algoritmalarının karşılaştırmalı değerlendirilmesine odaklanmaktadır. Çalışmada insansız hava aracı rotalaması; başlangıç noktasından hedefe güvenli, kısa ve enerji açısından verimli biçimde ulaşmayı amaçlayan bir karar verme problemi olarak tanımlanmıştır. Kuramsal çerçeve Markov karar süreci, değer tabanlı öğrenme, aktör-eleştirmen yöntemleri ve maksimum entropi pekiştirmeli öğrenme yaklaşımı üzerine kurulmuştur. DQN, ayrık eylem uzaylarında Q değerlerini öğrenen değer tabanlı bir yöntem olarak; SAC ise stokastik politika ve entropi düzenlemesiyle sürekli kontrol problemlerine uygun bir aktör-eleştirmen yaklaşımı olarak incelenmiştir. Yöntem bölümünde grid tabanlı simülasyon ortamı, durum ve eylem uzayı, ödül fonksiyonu, eğitim süreci ve değerlendirme metrikleri açıklanmıştır. Başarı oranı, ortalama adım sayısı, toplam ödül, enerji tüketimi, dönüş sayısı ve çarpışma oranı temel performans ölçütleri olarak önerilmiştir. Literatür taraması, klasik yol planlama yöntemlerinden derin pekiştirmeli öğrenme tabanlı İHA navigasyon çalışmalarına kadar genişletilmiştir.

Anahtar Kelimeler

RDL Kalıcı Bağlantı (PID)
https://rdlopen.rawdatalibrary.net/r/ebyu/27666Resmi atıflarda kullanılan kalıcı adres
DOI
https://doi.org/10.71008/ebyu.thesis.2026.160Bu DOI, RDL DOI hizmeti tarafından atandı ve Crossref'e kaydedildi.
Tam Kayıt
AlanDeğerDil
dc.contributor.advisorProf. Dr. Ahmet BARAN
dc.contributor.authorNihat Mert Uğurtürk
dc.date.accessioned2026-10-20T22:46:07.195381363Z
dc.date.available2026-10-20T22:46:07.195381363Z
dc.date.issued2026
dc.description.abstractBu çalışma, otonom insansız hava aracı (İHA) rotalaması problemini pekiştirmeli öğrenme bağlamında ele almakta ve Deep-Q-Network (DQN) ile Soft Actor-Critic (SAC) algoritmalarının karşılaştırmalı değerlendirilmesine odaklanmaktadır. Çalışmada insansız hava aracı rotalaması; başlangıç noktasından hedefe güvenli, kısa ve enerji açısından verimli biçimde ulaşmayı amaçlayan bir karar verme problemi olarak tanımlanmıştır. Kuramsal çerçeve Markov karar süreci, değer tabanlı öğrenme, aktör-eleştirmen yöntemleri ve maksimum entropi pekiştirmeli öğrenme yaklaşımı üzerine kurulmuştur. DQN, ayrık eylem uzaylarında Q değerlerini öğrenen değer tabanlı bir yöntem olarak; SAC ise stokastik politika ve entropi düzenlemesiyle sürekli kontrol problemlerine uygun bir aktör-eleştirmen yaklaşımı olarak incelenmiştir. Yöntem bölümünde grid tabanlı simülasyon ortamı, durum ve eylem uzayı, ödül fonksiyonu, eğitim süreci ve değerlendirme metrikleri açıklanmıştır. Başarı oranı, ortalama adım sayısı, toplam ödül, enerji tüketimi, dönüş sayısı ve çarpışma oranı temel performans ölçütleri olarak önerilmiştir. Literatür taraması, klasik yol planlama yöntemlerinden derin pekiştirmeli öğrenme tabanlı İHA navigasyon çalışmalarına kadar genişletilmiştir.tr
dc.identifier.doi10.71008/ebyu.thesis.2026.160
dc.identifier.urihttps://rdlopen.rawdatalibrary.net/r/ebyu/27666
dc.language.isotr
dc.publisherErzincan Binali Yıldırım University
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/closedAccess
dc.subjectPekiştirmeli öğrenmetr
dc.subjectİnsansız hava aracı rotalamasıtr
dc.subjectOtonom navigasyontr
dc.subjectMarkov karar sürecitr
dc.subjectGrid tabanlı simülasyontr
dc.titlePEKİŞTİRMELİ ÖĞRENME İLE İNSANSIZ HAVA ARACI ROTALAMASItr
dc.typeMaster Thesis
dspace.entity.typePublication
rdl.doi.crossref2026-07-30