TÜRKÇE ÖĞRETMENLERİNİN TÜRKÇE DERSLERİNDE EĞİTSEL MATERYAL OLARAK OYUN VE OYUNCAK KULLANIMINA YÖNELİK GÖRÜŞ VE ÖNERİLERİ

Eğitimde amaç çocukların bilişsel, duyuşsal, sosyal ve psikomotor becerilerinin geliştirilmesidir. Çocuğun çok yönlü gelişimi için eğitim durumlarının çocukların ilgilerini çekecek yaklaşım, yöntem ve tekniklerle planlanması ve buna uygun materyaller kullanılması gerekmektedir. Dil ise araştırmacılar tarafından soyut bir kavram olarak tanımlanmaktadır. Soyut olan bir kavramın oyun ve oyuncaklarla somutlanabilirliği ise üzerinde düşünülmesi gereken bir konudur. Bu araştırmada amaç, Türkçe öğretmenlerinin Türkçe dersinde eğitsel bir materyal olarak oyun ve oyuncak kullanıma yönelik görüş ve önerilerinin belirlenmesi ve değerlendirilmesidir. Amaç doğrultusunda tipik durum örnekleme yöntemi kullanılarak Erzurum merkezinde görev yapan 10'u bayan 7'si erkek olmak üzere 17 Türkçe öğretmeni çalışma grubu olarak seçilmiştir. Araştırmada nitel yaklaşım temelinde betimsel araştırma yöntemiyle öğretmen görüşleri belirlenmiştir. Öğretmen görüşlerini belirlemek için yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Görüşme formu açıklama, demografik özellikler ve görüşme soruları (8 soru) olmak üzere üç bölümden oluşmaktadır. Öğretmenlerle 20 dakikalık görüşmeler yapılmış ve görüşmelerden elde edilen veriler Türkçe eğitimi alanında uzman araştırmacılar tarafından içerik analizine tabi tutulmuş, sonuçlar karşılaştırılarak kategoriler oluşturulmuş ve tablolar hâlinde sunulmuştur. Araştırma sonuçlarına göre Türkçe öğretiminde kullanılmasının dil bilgisi öğrenme alanıyla sınırlı olduğu; okuma, dinleme, yazma, konuşma ve görsel okuma öğrenme alanlarında ise özellikle okuma, yazma ve görsel okuma öğrenme alanlarında oyun ve oyuncakların çok fazla kullanılamadığı tespit edilmiştir. Bu sonuçlar ışığında bazı öneriler sunulmuştur