KATOLİK KİLİSESİNDE RUHBANLIĞIN KÖKENİ VE VATİKAN BİLDİRİLERİ ÇERÇEVESİNDE KADINLARIN RUHBANLIĞI

Dünyevi yaşam ile dini yaşam arasında aracılık işlevi gören ruhbanlık kurumu birçokdinde yer alan bir olgudur. Ancak bu kurum Hıristiyanlık için ayrı bir öneme sahiptir.Çünkü bu dine göre ruhbanlar, İsa Mesih’in yeryüzündeki temsilcileridir.Hıristiyanlıkta ruhbanlığın kökeni Hıristiyan tebliğinin İsa tarafından havarileredevredilmesi geleneğine kadar dayandırılmaktadır. Yeni Ahit’e göre İsa henüz tebliğ faaliyetininbaşında – kutsal hiyerarşinin temeli olarak- kendisine inananlardan on ikikişi seçerek havari adını vermiş ve onları çeşitli misyon faaliyetlerine yönlendirmiştir.Hıristiyan inancına göre çarmıha gerildikten sonra dirilen İsa, havarilerine görünerekonları kendisinden sonra da misyonu sürdürmekle görevlendirmiştir (Yuhanna 20/21-23).Havariler kendilerine verilen bu görevle İsa adına tebliğ etme yetkisine sahip olmuştur.Havarilerin, bu yetkiyi sonraki nesillere devretmesi ile Kilise içerisinde günümüze kadardevam eden ruhban teşkilatı oluşmuştur. Bu çerçevede İsa Mesih’ten ilahi görevi yerinegetirecek vasıtaları almış olan Kilisenin, yeryüzünde Mesih’in görevini sürdürdüğü, dolayısıylailahi otoriteyi temsil ettiği kabul edilmektedir. Bu nedenle ruhban sınıfının diniyaşamın icra ve ifasında önemli görevleri bulunmaktadır. Bununla birlikte Katolik kilisesinegöre İsa’nın bu görevi sadece erkeklere tevdi ettiği, bu nedenle kilisede kadınlarınruhbanlığa atanmasının müzakere dahi edilemeyeceği belirtilmektedir. Kökenini İsa’nınoluşturduğu bir kurum olduğundan Kilise kendini kadınları ruhbanlığa atamada yetkiligörmemektedir. Bu çalışmamızda Katolik Kilisesine göre ruhbanlık anlayışının kökeni vebu doğrultuda kadınların ruhbanlığı konusundaki değerlendirme ele alınacaktır.