Çocuk evi ve ailesi yanında kalan ergenlerin ihtiyaç doyum düzeylerinin incelenmesi

Araştırma, çocuk evi ve ailesi yanında kalan ergenlerin ihtiyaç doyum düzeylerininincelenmesi, ihtiyaç doyum düzeyleri üzerinde cinsiyet, yaş, kardeş sayısı, doğumsırası, anne ve baba öğrenim durumunun farklılık yaratıp yaratmadığının belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini Erzincan, Erzurum ve Sivas’tabulunan otuz iki çocuk evinde kalan 14-18 yaş grubundaki ergenlerin tamamı ilekarşılaştırma grubu olarak aynı illerde bulunan sosyo-ekonomik ve kültürel yapıyönünden çocuk evinde kalan çocuklarla benzerlik gösterdiği düşünülen ergenlerin devam ettiği aynı illerdeki liseler arasından tesadüfi olarak seçilen üç liseye devam eden aynı yaş grubundaki ergenler oluşturmuştur. Araştırmaya 85 çocuk evinde kalan, 115 ailesi yanında kalan olmak üzere toplam 200 ergen dahil edilmiştir.Araştırmaya dahil edilen ergenler ve ailelerine ilişkin bilgileri elde etmek amacıylaaraştırmacılar tarafından geliştirilen genel bilgi formu ile ihtiyaç doyum düzeylerinibelirlemek amacıyla Deci ve Ryan (1991) tarafından geliştirilen, Cihangir-Çankayave Bacanlı (2003) tarafından uyarlama çalışması yapılan İhtiyaç Doyumu Ölçeğikullanılmıştır. Araştırma sonucunda; ailesi yanında kalan ergenlerin ihtiyaç doyumdüzeylerinin, çocuk evinde kalan ergenlere göre anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu; cinsiyet ile kaldığı yer etkileşiminin, baba öğrenim durumu ile kaldığı yer etkileşiminin, baba öğrenim durumunun ve kardeş sayısının anlamlı farklılık gösterdiğisaptanmıştır. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda, ailelerin çocuklarını yetiştirmedecinsiyetlerini göz önünde bulundurmaları, ailelerin çocuklarının kardeşleriyle ilişkilerini geliştirmeleri ve çocuk evlerinin ergenlere önleyici, uyum sağlayıcı, yönlendirici ve geliştirici gibi değişik rehberlik hizmetleri sunarak gelişimlerine destek sunacak şekilde yapılandırılmaları gerektiği konusunda önerilerde bulunulmuştur