Iba, Hasan

Suçta ve cezada kanunilik ilkesine ilişkin 1982 Anayasası (AY) ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunundaki (TCK) düzenlemeler ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi (AİHS) m. 7 karşılaştırıldığında; biri, suç ve cezaları düzenleyen normların kaynağına ve diğeri, geçmişe yürüme yasağına ilişkin olmak üzere iki önemli farklılık göze çarpmaktadır. AY m. 38 ve TCK m. 2’ye göre suçların ve cezaların tek kaynağı, TBMM’nin bir yasama tasarrufu olan kanundur. AİHS m. 7’nin lafzına göre ise suç ve ceza içeren normların ulusal hukuk, uluslararası hukuk ve medeni toplumlarca kabul edilen hukukun genel ilkeleri olmak üzere üç kaynağı vardır; yani milli hukuka göre suç teşkil etmeyen davranış, uluslararası hukuka ya da medeni uluslarca kabul edilen hukukun genel ilkelerine göre suç teşkil ediyorsa bu fiil dolayısıyla cezalandırma mümkündür. AY m. 15 ve TCK m. 7’ye göre, aleyhe kanun geçmişe yürütülemez. AİHS m. 7/2’nin lafzına göre ise medeni toplumlarca kabul edilen hukukun genel ilkelerine aykırılık halinde aleyhe kanun geçmişe yürütülebilir. AY m. 90/5’e göre temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunlar arasındaki çatışmalarda antlaşma hükümleri uygulanır. Doğrudan, Anayasa ile temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalar arasındaki çatışmayı çözümlemeye özgülenmiş bir düzenleme ise Anayasa’da yer almamaktadır. Bu çalışmada, Anayasa ile AİHS arasındaki çatışma sorunu bağlamında AİHS m. 7’nin anlamı ve Türk hukukunda uygulanabilir olup olmadığı meseleleri ele alınacaktır.

Fırat, Erhan

Alternatif uyuşmazlık çözüm yöntemlerinden biri olan arabuluculuğun aile uyuşmazlıklarının çözümünde tercih edilen aile arabuluculuğu mukayeseli hukukta başarılı bir şekilde uygulanmaktadır. Bu yöntemin başarılı bir şekilde uygulanmasının birçok sebebi olsa da aile arabulucusunun eğitimi bu anlamda büyük önem arz etmektedir. Bilindiği üzere, arabuluculuk yöntemi başlı başına bir eğitim gerekmektedir. Ancak arabuluculuğun bu türünde temel arabuluculuk eğitiminin gereksinimlerinden başka birtakım ek eğitimlere ihtiyaç duyulmaktadır. Ülkemiz açısından bugün itibariyle aile arabuluculuğuna ait müstakil olarak bir hukuki düzenleme bulunmamaktadır. Dolayısıyla aile arabuluculuğuna dair herhangi bir ek eğitim de yoktur. Ancak aile arabuluculuğu konusunda çok sayıda çalıştay yapıldığı, kongre ve seminerler düzenlendiği görülmektedir. İngiltere aile arabuluculuğunu profesyonel düzeyde uygulayan ve bu konuda öncü olmuş ülkelerden biridir. Aile arabuluculuğun bu ülkede gerek eğitim anlamında gerekse uygulama anlamında kurumsal bir kimliğe kavuştuğu öteden beri bilinmektedir. Biz de çalışmamızda aile arabuluculuğu eğitimi konusunu İngiltere üzerinden ele almanın yararlı olacağı kanaatiyle bu ülke özelinde konuyu inceledik. Ülkemiz açısından ise çalışmanın bu konu ile ilgili yapılacak hukuki düzenlemelere bir fikir verebilmesini temenni etmekteyiz.