Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları
Yayınlar
- ArticleYalnız künye2026Driving green loyalty: how employee environmental values shape organizational outcomes in the US hospitality
Adamis, Emel; Demirel Ili, Nilgun; Dogan, Seden; Kaya, Burcu; Kaya Unal, Sule; Kirant Yozcu, Ozen; Sen, Necibe
Purpose – The US hospitality industry faces challenges in achieving sustainability, with limited research focusing on employee-centric factors. This study aims to examine the impact of employees’ environmental awareness, knowledge and concern on perceptions of environmental corporate social responsibility (CSR), environmental commitment and green trust and how these factors subsequently affect organizational pride and loyalty. Design/methodology/approach – Data were collected from 347 US hospitality employees using a self-administered questionnaire distributed via Prolific, with judgmental sampling. Structural equation modeling was used to analyze the relationships between variables. Findings – Environmental knowledge and awareness significantly enhance perceptions of environmental CSR and commitment, positively influencing organizational pride and loyalty. However, green trust has a limited impact on loyalty, and environmental CSR unexpectedly shows an adverse effect on loyalty, challenging prior assumptions. Practical implications – The findings show that knowledge, commitment and trust alone are not enough; organizations must prioritize employee well-being, fair workloads, and inclusive participation, while using meaningful incentives and recognition to translate sustainability efforts into lasting pride and loyalty. Originality/value – The findings underscore the importance of cultivating employees’ environmental awareness and knowledge to promote sustainability in the hospitality industry. Practical strategies are proposed to enhance employee engagement and environmental performance, with a particular focus on addressing high employee turnover. The study advances theoretical understanding of employee-driven sustainability and offers actionable insights for hospitality firms to improve sustainable practices and organizational loyalty from a green perspective.
RDL Kalıcı Kaydıİncele - ArticleAçık Erişim2023Göçmenlerde veya Dezavantajlı Gruplarda Sosyal Umut ve Sosyal Umudun Belirleyicileri: Ahıska Türkleri Üzerine Bir Alan Çalışması
Keleş, Şerafettin; Kaya, Burcu
Umut; olumlu beklentileri ifade etmek için kullanılmakta ve bireylerin öz-yeterlilik ve iyimserlik hali olarak ifade edilmektedir. Sosyal umut, bireylerin ait oldukları toplum ve grup içinde iyi ve anlamlı yaşam ve geleceğe dair sosyal hayaller ve kolektif vizyonlara dair beklentileri ve inancı ifade eder. Sosyal altsınıfların ve özellikle göçmen bireylerin geleceğe olan inanç ve umutlarını artırmada sosyal kaynaşma, sosyal sermaye ve ekonomik beklentiler önemli birer faktör durumundadır. Sosyal sermaye ve sosyal kaynaşma, etnik veya sınıfsal eşitsizliklerin azaltılması veya ortadan kaldırılmasında birer manivela görevi görebilmektedir. Çalışma, göçmenler ve diğer dezavantajlı grupların sosyal umutları ile sosyal sermayeleri, sosyal kaynaşmaları ve ekonomik beklentileri arasında ilişkiyi tespit etmeye çalışması nedeniyle nüfusunun %10’u kadar göçmen barındıran Türkiye açısından önemlidir. Çalışma bulguları; “Sosyal Sermaye (SS)” ile “Sosyal Umut (SU)” arasında pozitif yönde ve çok yüksek düzeyde (γ = 0,51; t = 6,30) ilintinin varlığını tespit etmiştir. Yine, “Sosyal Kaynaşma (SK)” ile “Sosyal Umut (SU)” arasında pozitif yönde ve çok yüksek düzeyde (γ = 0.86; t = 11,12) bir ilinti ve “Ekonomik Beklenti (EB)” ve “Sosyal Umut (SU)” arasında pozitif yönde ve çok yüksek düzeyde (γ = 0,84; t = 12,04) bir ilinti saptamıştır. Göçmenler veya dezavantajlı gruplar için sosyal umudun varlığı, toplum içinde daha iyi yaşam ve başarı vizyonlarına ulaşabilme fırsat ve imkânlarının varlığına işaret etmektedir.
RDL Kalıcı Kaydıİncele - ArticleAçık Erişim2023Migration and Social Cohesion: A Field Study on Meskhetian Turks Migrating to Turkey with Structural Equality Model
Keleş, Şerafettin; Kaya, Burcu
Social cohesion refers to structuring communities living together in a settlement around common values, reducing inequalities in wealth and income, and generally the behaviors and feelings of people to take a joint venture, tackle common challenges, and have a sense of being a part of the community in which they belong. Social cohesion is important for the social peace and welfare of countries. This study aims to develop a scientific solution proposal to the problem of social cohesion in Turkey, where immigrants and disadvantaged groups are concentrated. In the study, the relationship between social cohesion levels of immigrant individuals and social capital, positive psychological capital, social hope and economic expectation in social cohesion was analyzed by creating a hypothetical model. Structural Equation Model method was used in empirical analysis. Structural Equation Model result: It has been determined that there is a very high positive correlation between Social Cohesion and Positive Psychological Capital, Economic Expectation, Hope and Social Capital. In the study, it was seen that Meskhetian Turks who migrated from Ukraine to Turkey had a high level of integration with the people of the region. The study was conducted with Meskhetian Turks settled in Üzümlü District and provides a perspective for research at regional or national level within the scope of social cohesion.
RDL Kalıcı Kaydıİncele