Transradyal Koroner Anjiyografide Miyokardiyal Köprüleşme Sıklığı: Kokteyl Bileşenlerinin Etkisi

Amaç: Miyokardiyal köprüleşme insidansı görüntüleme yöntemlerinin hassasiyetine göre büyük farklılık göstermektedir. Bu çalışmada radyal erişimle yapılan konvansiyonel koroner anjiografide kullanılan farklı kokteyl içeriklerinin miyokardiyal köprüleşme tespiti üzerine olan etkilerini incelemeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Stabil angina pektoris tanısı ile konvansiyonel koroner anjiografi yapılan ardışık 1974 hasta retrospektif olarak incelendi. Radyal erişimle konvansiyonel koroner anjiografi uygulanan hastalar temin edilebilen kokteyl bileşenleri doğrultusunda diltiazem verilen (grup 1, n=640) ve verilemeyen (grup 2, n=918) gruplara ayrıldı. Femoral giriş ile konvansiyonel koroner anjiografi yapılan hastalar kontrol grubuna dahil edildi (n=416). Hastaların tüm demografik ve klinik özellikleri gruplar arasında karşılaştırıldı. Bulgular: Miyokardiyal köprüleşme 119 (%6) katılımcıda tespit edildi. Grup 1’de 60, grup 2’de 49 ve kontrol grubunda 10 hastada miyokardiyal köprüleşme saptandı ve insidansları sırasyıla %9,4, %5,3 ve %2,4 olarak hesaplandı. Miyokardiyal köprüleşme insidansı, grup1 ve grup 2’ye kıyasla kontrol grubunda anlamlı şekilde daha düşüktü (sırasıyla, p <0,001 ve p=0,001). Hiçbir hastada multiple damar tutulumu yoktu. En çok tutulan koroner arter sol ön inen (94/119; %79) idi ve tutulan damarların en çok etkilenen bölümü mid segmentti (97/119, %81,5). Tünelli arterlerin medyan uzunluğu 23 [14 26] mm idi. Miyokardiyal köprüleşmelerin yarısından fazlasında hafif derecedeydi (62/119, %52,1). Tutulan damar, etkilenen segment, tünelli arter uzunluğu ve miyokardiyal köprüleşme şiddeti açısından gruplar arasında anlamlı fark yoktu. Sonuç: Bu çalışma, radyal erişimle konvansiyonel koroner anjiografi yapılan hastalarda miyokardiyal köprüleşme insidansının femoral girişe göre daha yüksek olduğunu ve kullanılan kokteyl içeriğindeki ajanlara bağlı olarak değiştiğini göstermiştir.