Meslek yüksekokulu öğrencilerinin çocuk sevme eğilimlerinin bazı değişkenlere göre incelenmesi

Ülkemizde öğrenciliği kapsayan yıllar oldukça fazladır. Özellikleüniversite öğrenciliği yılları, gelişim dönemleri içinde en çalkantılızamanlardan biri olmakta, gerek sosyal gerekse de biyolojik olarakergenliğin son evresine rastlamaktadır. Bu dönemin önemliözelliklerinden biri ergenliğin genel karmaşasına ek olarak, bir mesleğeaday olma ve iş bulmaya ilişkin belirsizlikler gibi pek çok problemindeüst üste geldiği dönemlerdir. Bu araştırma, Sağlık Hizmetleri MeslekYüksekokulu öğrencilerinin çocuk sevme eğilimlerini incelenmekamacıyla yapılmıştır. Araştırmanın çalışma gurubunu 2018-2019 Eğitimöğretim yılında Erzincan Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksek Okulu veRefahiye Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksek Okulu Çocuk Gelişimi ve TıbbıDokümantasyon ve Sekreterlik Bölümü 1. Sınıfına devam eden 143 (115kadın ve 28 Erkek) öğrenci oluşturmuştur. Araştırma ilişkisel taramamodelinde yapılmış betimsel bir çalışmadır. Araştırmada veri toplamaaracı olarak Kişisel Bilgi Formu ve Barnett Çocuk Sevme Ölçeğikullanılmıştır. Araştırma verileri, normallik testlerine tabi tutularakçıkan sonuçlara göre analizler yapılmıştır. Veriler Mann Whitney U Testiile Kruskal Wallis H Testi ve Anova ile analiz edilmiştir. Araştırmasonuçlarına göre, öğrencilerin çocuk sevme eğilim düzeyleri; okulunbulunduğu yer, bölüm, algıladıkları akademik başarı düzeyleri,çocukluğunun nasıl geçtiği, çocuklarla oyun oynamayı sevme, ilerideçocuk sahibi olmak isteme değişkenlerine göre farklılaşmakta;öğrencilerin cinsiyet, çocukluğunun geçtiği yer, kardeş sayısı ve ailetipine göre ise farklılaşmamaktadır.