COVID-19 Karantina Sürecinde Ebeveyn-Çocuk İletişiminin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi: Türkiye Örneği

ArticleAçık Erişim

Özet

Amaç: Bu araştırma COVID-19 karantina sürecindeki ebeveyn-çocuk iletişiminin çeşitli değişkenler açısından incelemesi amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırma 1 Mayıs- 1 Haziran 2020 tarihleri arasında Türkiye'de COVID 19 aşılama programından önce tanımlayıcı, kesitsel bir çalışma olarak yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini 0-18 yaş arası çocuğu olan 1151 ebeveyn oluşturmuştur. Veriler "Tanıtıcı Bilgi Formu" ve "Ebeveyn-Çocuk İletişim Ölçeği (PCCS)" kullanılarak toplanmıştır. Bulgular: COVID-19 karantina sürecinde her gün dışarı çıkan ebeveynlerin (109,68 ± 10,32) PCCS puan ortalaması, hiç (113,27 ± 8,35) ve çok nadir (113,44 ± 8,80) dışarı çıkmayan ebeveynlerin puan ortalamasından anlamlı derecede düşük olduğu belirlenmiştir. Çocuklarıyla 3 saatten fazla zaman geçiren ebeveynlerin iletişim düzeyinin daha iyi olduğu ve ebeveynlerin yarısından fazlasının çocuklarıyla 3 saatten fazla zaman geçirdikleri saptanmıştır (p <.05). Sonuç: COVID-19 karantina sürecinde ebeveynlerin çocuklarıyla beraber geçirdiği zamanda bir artış olduğu tespit edildi.

Anahtar Kelimeler

RDL Kalıcı Bağlantı (PID)
https://rdlopen.rawdatalibrary.net/r/ebyu/18413Resmi atıflarda kullanılan kalıcı adres
DOI
https://doi.org/10.21763/tjfmpc.952268Yayıncı resmi DOI adresi
Tam Kayıt
AlanDeğerDil
dc.contributor.authorDOĞAN, ŞENAY ARAS
dc.contributor.authorkasımoğlu, necla
dc.date.accessioned2026-10-18T20:56:33.094451856Z
dc.date.available2026-10-18T20:56:33.094451856Z
dc.date.issued2022
dc.description.abstractAmaç: Bu araştırma COVID-19 karantina sürecindeki ebeveyn-çocuk iletişiminin çeşitli değişkenler açısından incelemesi amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırma 1 Mayıs- 1 Haziran 2020 tarihleri arasında Türkiye'de COVID 19 aşılama programından önce tanımlayıcı, kesitsel bir çalışma olarak yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini 0-18 yaş arası çocuğu olan 1151 ebeveyn oluşturmuştur. Veriler "Tanıtıcı Bilgi Formu" ve "Ebeveyn-Çocuk İletişim Ölçeği (PCCS)" kullanılarak toplanmıştır. Bulgular: COVID-19 karantina sürecinde her gün dışarı çıkan ebeveynlerin (109,68 ± 10,32) PCCS puan ortalaması, hiç (113,27 ± 8,35) ve çok nadir (113,44 ± 8,80) dışarı çıkmayan ebeveynlerin puan ortalamasından anlamlı derecede düşük olduğu belirlenmiştir. Çocuklarıyla 3 saatten fazla zaman geçiren ebeveynlerin iletişim düzeyinin daha iyi olduğu ve ebeveynlerin yarısından fazlasının çocuklarıyla 3 saatten fazla zaman geçirdikleri saptanmıştır (p <.05). Sonuç: COVID-19 karantina sürecinde ebeveynlerin çocuklarıyla beraber geçirdiği zamanda bir artış olduğu tespit edildi.
dc.identifier.doi10.21763/tjfmpc.952268
dc.identifier.eissn1307-2048
dc.identifier.endpage31
dc.identifier.issue1
dc.identifier.startpage25
dc.identifier.urihttps://rdlopen.rawdatalibrary.net/r/ebyu/18413
dc.identifier.volume16
dc.language.isoen
dc.relation.ispartofTurkish Journal of Family Medicine and Primary Care
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccess
dc.subjectİletişim
dc.subjectSosyal Çalışma
dc.subjectHemşirelik
dc.subjectPsikoloji
dc.subjectAile Çalışmaları
dc.subjectDavranış Bilimleri
dc.titleCOVID-19 Karantina Sürecinde Ebeveyn-Çocuk İletişiminin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi: Türkiye Örneği
dc.typeArticle
dspace.entity.typePublication
rdl.citation.trdizin0
rdl.departmentYOZGAT BOZOK ÜNİVERSİTESİ
rdl.departmentERZİNCAN BİNALİ YILDIRIM ÜNİVERSİTESİ
rdl.source.indexTRDIZIN