“ATEŞ”İN GEÇMİŞİ, ATEŞ-İNSAN-DANS İLİŞKİSİNİN KÖKENİ VE NEVRUZ (Uzak Geçmişin Kamplarında Korku, Gerilim ve Yaşama Sevincinin Ritmi)

Ateş, yaşamak için gerekli unsurlardan biri olması yanı sıra toplumların kültüründe önemli yertutmuş, farklı alan ve mekânlarda farklı ritüellere kaynak teşkil etmiştir. Doğadaki yırtıcılarkarşısında güvenlik çemberi oluşturan ateşin hayvanlar kadar olmasa da insanlar üzerinde deürkütücü, yakıcı, öldürücü bir etkisi vardır. Ateşi kendi doğası içinde tanıyan insanların onu doğal veaçık alanlarda kullanmadan, kapalı mekânlara taşımalarını düşünmek zordur. Kamp içinde kullanılanateş, biçimsel olarak grup üyelerini daire hâlinde tutar. Daireyi belirleyen ölçü, ateşin yakma, ısıtmave geceleri aydınlatma gücüdür. Bu geometri, yanardağın çevresinde yapılan dönüşün görüntüselizdüşümüdür. Günümüzde “nevruz” dahil çeşitli folklorik figürlerinde ateş etrafında dönüşün,binlerce yıl öncesine gittiğini anlamak gerekir.