A comparison of the efficacy of dimethyl sulfoxide (DMSO) and synovial fluid in the prevention of peritoneal adhesions: Experimental rabbit model

ArticleAçık Erişim

Özet

Bu çalışmada, tavşanlarda deneysel olarak oluşturulan ventral herni modelinde mersilen mesh kullanımına bağlı gelişebilecek peritoneal adezyonların önlenmesinde dimetil sülfoksit ve sinovial sıvı etkinliğinin karşılaştırılması amaçlandı. Çalışmada kullanılan 40 tavşan 4 gruba ayrıldı (n: 10). Operasyon xylazin HCI (5mg/kg im) sedasyonunu izleyerek ketamin HCI (20 mg/kg intratekal) ile elde edilen intratekal anestezi altında gerçekleştirildi. Operasyon masasına sırtüstü pozisyonda yatırılan tavşanlara median deri insizyonu yapıldıktan sonra linea alba düzeyinde 2 cm çaplı daire şeklinde bir defekt oluşturuldu. Defekt önceden disk şeklinde hazırlanan mersilen mesh ile onarıldı. Postoperatif 7. güne kadar; I. gruba 10 ml serum fizyolojik (SF) ve 1.5 g/kg DMSO, II. gruba 7 ml SF, 3 ml synovial sıvı (SS) ve 1.5 g/kg DMSO, III. Gruba 7 ml SF ve 3 ml SS, IV. gruba (kontrol: K) ise yalnızca 10 ml SF intraperitoneal olarak uygulandı. Tavşanlara 10. günün sonunda relaparotomi uygulanarak peritoneal adezyon varlığı ve derecesi Jenkins (1983)in görsel yapışıklık skalasına göre değerlendirildi. Çalışmadan elde edilen tüm veriler Minitab-16 paket programı kullanılarak istatistiksel olarak değerlendirildi. Greft uygulanan bölgeye ait doku örnekleri Hematoksilen-Eozin (HE) ve Crossmanın üçlü boyama yöntemi ile boyanarak ışık mikroskobunda değerlendirildi. Nonparametrik olarak değerlendirilen yapışıklık skala sonuçları Kruskal-Wallis testi ile istatistiki olarak hesaplandı ve gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmadı (P>0.05). Histopatalojik inceleme sonuçları ise tüm gruplarda greftin üzerini örten dokunun fibröz doku karakterinde olduğunu gösterdi. Bununla birlikte fibrozisin DMSO grubunda, ES-DMSO, ES ve SF grubuna göre daha zayıf olduğu tespit edildi. Sonuçta gerek relaparotomik makroskobik bulgular gerekse histopatolojik bulgular dikkate alındığında synovial sıvının tavşanlarda postoperatif peritoneal adezyonların önlenmesinde etkili olduğu sonucuna varıldı.

Anahtar Kelimeler

RDL Kalıcı Bağlantı (PID)
https://rdlopen.rawdatalibrary.net/r/ebyu/19173Resmi atıflarda kullanılan kalıcı adres
Tam Kayıt
AlanDeğerDil
dc.contributor.authorKILIÇ, Nergiz
dc.contributor.authorÖZAYDIN, İsa
dc.contributor.authorYAYLA, Sadık
dc.contributor.authorDAĞ, Serpil
dc.contributor.authorKılıç, Engin
dc.contributor.authorERMUTLU, CELAL ŞAHİN
dc.contributor.authorKILIÇ, KEMAL
dc.contributor.authorPeker, Kemal
dc.date.accessioned2026-10-18T21:03:49.460244299Z
dc.date.available2026-10-18T21:03:49.460244299Z
dc.date.issued2013
dc.description.abstractBu çalışmada, tavşanlarda deneysel olarak oluşturulan ventral herni modelinde mersilen mesh kullanımına bağlı gelişebilecek peritoneal adezyonların önlenmesinde dimetil sülfoksit ve sinovial sıvı etkinliğinin karşılaştırılması amaçlandı. Çalışmada kullanılan 40 tavşan 4 gruba ayrıldı (n: 10). Operasyon xylazin HCI (5mg/kg im) sedasyonunu izleyerek ketamin HCI (20 mg/kg intratekal) ile elde edilen intratekal anestezi altında gerçekleştirildi. Operasyon masasına sırtüstü pozisyonda yatırılan tavşanlara median deri insizyonu yapıldıktan sonra linea alba düzeyinde 2 cm çaplı daire şeklinde bir defekt oluşturuldu. Defekt önceden disk şeklinde hazırlanan mersilen mesh ile onarıldı. Postoperatif 7. güne kadar; I. gruba 10 ml serum fizyolojik (SF) ve 1.5 g/kg DMSO, II. gruba 7 ml SF, 3 ml synovial sıvı (SS) ve 1.5 g/kg DMSO, III. Gruba 7 ml SF ve 3 ml SS, IV. gruba (kontrol: K) ise yalnızca 10 ml SF intraperitoneal olarak uygulandı. Tavşanlara 10. günün sonunda relaparotomi uygulanarak peritoneal adezyon varlığı ve derecesi Jenkins (1983)in görsel yapışıklık skalasına göre değerlendirildi. Çalışmadan elde edilen tüm veriler Minitab-16 paket programı kullanılarak istatistiksel olarak değerlendirildi. Greft uygulanan bölgeye ait doku örnekleri Hematoksilen-Eozin (HE) ve Crossmanın üçlü boyama yöntemi ile boyanarak ışık mikroskobunda değerlendirildi. Nonparametrik olarak değerlendirilen yapışıklık skala sonuçları Kruskal-Wallis testi ile istatistiki olarak hesaplandı ve gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmadı (P>0.05). Histopatalojik inceleme sonuçları ise tüm gruplarda greftin üzerini örten dokunun fibröz doku karakterinde olduğunu gösterdi. Bununla birlikte fibrozisin DMSO grubunda, ES-DMSO, ES ve SF grubuna göre daha zayıf olduğu tespit edildi. Sonuçta gerek relaparotomik makroskobik bulgular gerekse histopatolojik bulgular dikkate alındığında synovial sıvının tavşanlarda postoperatif peritoneal adezyonların önlenmesinde etkili olduğu sonucuna varıldı.
dc.identifier.eissn1309-2251
dc.identifier.endpage32
dc.identifier.issn1300-6045
dc.identifier.issue0
dc.identifier.startpage27
dc.identifier.urihttps://rdlopen.rawdatalibrary.net/r/ebyu/19173
dc.identifier.volume19
dc.language.isotr
dc.relation.ispartofKafkas Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccess
dc.subjectVeterinerlik
dc.subjectCerrahi
dc.titleA comparison of the efficacy of dimethyl sulfoxide (DMSO) and synovial fluid in the prevention of peritoneal adhesions: Experimental rabbit model
dc.typeArticle
dspace.entity.typePublication
rdl.citation.trdizin2
rdl.departmentKAFKAS ÜNİVERSİTESİ
rdl.departmentERZİNCAN BİNALİ YILDIRIM ÜNİVERSİTESİ
rdl.source.indexTRDIZIN